ได้การณ์ล่ะ หลงเฉินมองไปยังปฏิกิริยาที่แสดงออกมาของม่งฉี ความปิติยินดีพลุ่งพล่านอย่างรุนแรง ม่งฉีไม่ได้มีอาการรังเกียจต่อเขาหรือปฏิเสธแต่อย่างใด นี่ถือเป็นก้าวแรกของความสำเร็จเลยก็ว่าได้ ต่อจากนี้อาจจำเป็นที่จะต้องสานสัมพันธ์ต่อไปเพื่อกระตุ้นความรู้สึกของนางให้ทวีคูณ
หลงเฉินเพิ่งจะตีเหล็กที่กำลังร้อนอยู่ไปไม่นาน รอบด้านกลับเกิดบรรยากาศอันน่าหวาดกลัวโอบล้อมเอาไว้ บรรยากาศเลวร้ายเป็นอย่างยิ่ง อาการสั่นเทานี้เกิดไปทั่วทั้งร่าง
สีหน้าของม่งฉีเปลี่ยนไปเดิมเล็กน้อย นางก้าวเดินไปทางด้านหน้าหนึ่งก้าว ขวางตัวต่อหน้าของหลงเฉิน มือเรียวยาวสีขาวดุจหยกขยับไปมาเล็กน้อย เมื่อมองไปยังสิ่งที่กำลังมาเยือนได้อย่างชัดเจนแล้วจึงค่อยๆ ชักมือของตนกลับ
เบื้องหน้าปรากฏเป็นผึ้งสีเหลืองขนาดใหญ่ตัวหนึ่ง ขนาดสูงยาวเกือบห้าจั้ง แผ่พลังเข้าปกคลุมผิวกายของมัน รอยอักขระสีสันสวยงามแต้มอยู่ทั่วร่าง มันช่างน่ากลัวเหลือเกิน
หลงเฉินตกใจจนกระโดดถอยหลังไปไกล นั่นไม่ใช่แค่สัตว์มายาระดับสอง มันเป็นถึงสัตว์มายาระดับสามขั้นกลาง เป็นผึ้งโลหิตที่บ้าคลั่งเป็นอย่างยิ่ง
