แม้ว่าความรู้สึกจะก่อเกิดขึ้นมาเช่นนี้ ทว่าเขากลับไม่ทันที่จะได้สารภาพความรู้สึกออกไปก็เหมือนแพ้เสียตั้งแต่ยังไม่ได้เริ่มต้นแล้ว
ไม่มีคนใดที่สามารถแบกรับจิตใจที่อยู่ในสภาพยับเยินเช่นนี้ได้ ถึงแม้พลังแห่งจิตวิญญาณของหลงเฉินจะแข็งแกร่งกว่าใครคนใด แต่ก็ยังมีความรู้สึกอ่อนไหวได้อย่างง่ายดายเหมือนผู้คนอื่นเช่นกัน
ในตอนนี้ม่งฉีกำลังเรียกอินทรีเศียรราชสีห์ออกมา หลงเฉินเองก็เกิดความรู้สึกว่าไม่ถูกต้องจึงพ่นวาจาออกมาประโยคหนึ่ง
“ยังไม่ทันได้คบหาก็ต้องอกหักเสียแล้ว”
ภายในจิตใจของหลงเฉินรู้สึกขมขื่นและปวดร้าว เขาร้องตะโกนออกมาอย่างบ้าคลั่ง ต้องมาประสบกับเหตุการณ์อันอยุติธรรมและทำร้ายจิตใจเช่นนี้ แม้จะยังไม่ได้ร่ำไห้ออกมา แต่ว่าครั้งนี้กลับรู้สึกหนักหนาเสียเหลือเกินจนอยากที่ร่ำร้องออกมาอย่างไม่อายใครเสียจริง
เขาสามารถสัมผัสได้ว่าม่งฉีเป็นสตรีที่จิตใจงามผู้หนึ่ง ไม่เช่นนั้นก็คงจะไม่วิตกกังวลต่อความรู้สึกของเขาเช่นนี้ เพียงแค่ใช้วิธีการขอถอนหมั้นโดยตรงออกมาก็เพียงพอแล้ว
หลงเฉินเองก็ไม่ต้องการที่จะถอนหมั้น แต่ว่าจะทำเช่นไรได้หรือ? ร้องไห้ฟูมฟาย หลั่งน้ำตาจนเป็นสายโลหิตไปขอร้องชาวบ้านอย่างนั้นหรือ?
