ฝ่ายหนึ่งคือแทงสองจ่ายหนึ่ง อีกฝ่ายหนึ่งนั้นแทงหนึ่งจ่ายสิบ หลงเฉินขอเพียงไม่ได้โง่งมก็ทราบอยู่แล้วว่าควรที่จะทำเช่นไร
ภายใต้ความช่วยเหลือจากเจ้าอ้วนและพวกพ้องเมื่อวันก่อน เขาระดมมาได้ถึงยี่สิบหมื่นตำลึงทอง แล้วมอบทั้งหมดนั้นให้แก่ซือเฟิง ซือเฟิงที่เห็นว่าหลงเฉินมั่นใจถึงเพียงนั้นจึงกัดฟันเดิมพันเพิ่มเข้าไปอีกจนถึงสามสิบหมื่นตำลึงทอง
ตระกูลของซือเฟิงไม่ได้ร่ำรวยมั่นคั่งเพราะว่าคนตระกูลซือมีนิสัยซื่อตรงและอารมณ์ร้อน ไม่เข้าใจว่าอันใดคือการประกอบการ ด้านทรัพย์สินเงินทองจึงไม่อาจนำเทียบเท่าตระกูลอย่างเจ้าอ้วนและพวกพ้องคนอื่น
เพื่อเป็นการระดมเงินให้มากขึ้น เขาจึงได้นำศาสตราวุธและเครื่องป้องกันต่างๆ ไปจำนำ ระดมจนได้เงินมามากพอที่จะใช้วัดใจไปพร้อมกับหลงเฉินสักตั้ง
หลังจากที่คนผู้นั้นได้รับเงินเดิมพันไปแล้ว ซือเฟิงก็เกิดความรู้สึกตื่นเต้นปนกังวลใจขึ้นมาอยู่หลายครา สหายเอ๋ย เจ้าต้องตั้งใจด้วยนะ สมบัติของเหล่าพี่น้องต่างก็ได้เอาออกมาจนหมดตัวแล้ว
