คนผู้นั้นมีใบหน้าแดงก่ำขึ้นมาหลังจากถูกหลงเฉินเตือนสติ ก้มมองไปที่ตนเอง รูปร่างสูงใหญ่ห้าเชียะกว่า กว้างขนาดกว่าสี่เชียะ รู้สึกตัวเองอ้วนท้วมอยู่เล็กน้อย
“เจ้าอ้วน เจ้าอย่าได้มาผลาญเวลาอันล้ำค่าของพี่หลง รีบกลับไปลดความอ้วนเถิด พี่หลง หึหึ ท่านช่วยดูโหงวเฮ้งของข้าบ้างว่าเป็นอย่างไรบ้าง?” ชายหนุ่มร่างผอมยิ้มพร้อมกับแสดงสีหน้าเลื่อมใสกล่าว
“เจ้าน่ะหรือ?” หลงเฉินขมวดคิ้วมองไปที่เขา กล่าวขึ้นมาได้เพียงครึ่งประโยค “ดูจากโหงวเฮ้งของเจ้าแล้ว ช่วงก่อนอายุสามสิบแล้วน่าจะได้รับความลำบาก ทว่ายังดีที่หลังจากอายุสามสิบ…”
คนผู้นั้นร้องขึ้นด้วยความดีใจ “หลังจากอายุสามสิบ ข้าก็จะได้รับโชคลาภอันใดอย่างนั้นหรือ?”
“เปล่าเลย หลังจากอายุสามสิบ เจ้าก็จะค่อยๆ เคยชินกับมัน” หลงเฉินตอบ
คนผู้นั้นนิ่งเงียบ “……”
ชายหนุ่มคนอื่นต่างอดไม่ได้ที่จะพรวดเสียงหัวเราะออกมา ในระหว่างที่ทุกคนกำลังหัวเราะเซ็งแซ่กันอยู่ ทันใดนั้นก็มีสายตาคู่หนึ่งมองมาด้วยความอาฆาตมาดร้าย มองเข้ามาทางกลุ่มคนเหล่านั้นจนทำให้เสียงหัวเราะหยุดลง
