ของหลงเฉิน พื้นดินรอบตัวเขายุบตัวลงเป็นหลุมลึก ต้นไม้แห้งรอบๆ หักโค่นลงทันทีด้วยแรงกดดันที่มองไม่เห็น
เตาหลอมมนุษย์!
วิชามารต่ำช้าที่ใช้ร่างกายของผู้หญิงเป็นภาชนะรองรับพลังหยางที่รุนแรง แล้วสูบพลังชีวิตและพรหมจรรย์ของนางมาเสริมพลังให้ตนเอง ผู้หญิงที่ถูกใช้เป็นเตาหลอม หากไม่ตายก็จะต้องกลายเป็นคนพิการไร้วรยุทธ์และสติฟั่นเฟือนไปตลอดชีวิต!
“เฟิง… หยุน...”
หลงเฉินคำรามชื่อนั้นออกมา เสียงของเขาไม่ได้ดังตะโกน แต่มันต่ำลึกและสั่นสะเทือนไปถึงวิญญาณ ราวกับเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่บาดเจ็บและพร้อมจะขย้ำคอศัตรู
“ไอ้ชาติชั่ว!” เสี่ยวเฮยกระโดดออกมาจากอกเสื้อ ร่างขยายใหญ่ขึ้นเท่าชามอ่าง ดวงตาสีทองลุกโชนด้วยไฟโทสะ “ยัยหนูนั่นทำอาหารให้ข้ากิน! นางเกาพุงให้ข้า! ไอ้เวรนั่นกล้าดียังไงจะเอานางไปทำเตาหลอม! ข้าจะกัดไข่มันให้ขาด!”
“หม่าจิน...” หลงเฉินวางร่างลูกสมุนลงอย่างเบามือ “เจ้าทำดีที่สุดแล้ว… พักผ่อนซะ ข้าจะให้คนมารักษาเจ้า”
“นายน้อย… ระวังตัวด้วย…” หม่าจินคว้าแขนเสื้อหลงเฉิน “มันทิ้งสิ่งนี้ไว้ให้ท่าน...”
หม่าจินยื่นป้ายคำสั่งสีทองเปื้อนเลือดให้หลงเฉิน
หลงเฉินรับมาดู บนป้ายนั้นสลักข้อความด้วยพลังปร