ตอนที่ 46: งานประลองปรุงยา
ลานกว้างหน้าหอโอสถที่ปกติกว้างขวางจนจุคนได้นับหมื่น บัดนี้ดูคับแคบไปถนัดตา
เสียงอื้ออึงของผู้คนดังก้องไปทั่วหุบเขา การจัดงาน “ประลองโอสถประจำปี” ขึ้นอย่างกะทันหันตามคำสั่งของเจ้าสำนัก ได้ผลชะงัดในการเบี่ยงเบนความสนใจของเหล่าศิษย์จากเหตุการณ์แผ่นดินไหวปริศนาเมื่อคืนวาน หัวข้อสนทนาของทุกคนเปลี่ยนจากการคาดเดาเรื่องภัยพิบัติ มาเป็นการถกเถียงว่าใครจะเป็นผู้คว้าชัยชนะและได้ครอบครอง “เตาหลอมมังกรคะนอง” สมบัติระดับปฐพีอันล้ำค่า
ธงทิวหลากสีโบกสะบัด กลิ่นสมุนไพรนานาชนิดลอยคละคลุ้ง แท่นหินสำหรับปรุงยาถูกจัดวางเรียงรายเป็นระเบียบกว่าร้อยแท่น ตรงกลางลานมีแท่นยกสูงสำหรับกรรมการและแขกผู้มีเกียรติ ซึ่งนั่งกันหน้าสลอนด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“หลีกทาง! หลีกทางหน่อย! ท่านผู้อาวุโสหลิวมาแล้ว!”
เสียงตะโกนของศิษย์รับใช้ดังขึ้น เปิดทางให้ชายชราและชายหนุ่มเดินฝ่าฝูงชนเข้ามา
ผู้อาวุโสหลิวเดินนำหน้าด้วยท่วงท่าที่พยายามจะดูมั่นใจ แต่เหงื่อเม็ดเล็กๆ ที่ผุดตามไรผมบ่งบอกถึงความกดดัน ส่วนชายหนุ่มที่เดินตามหลังมาในชุดศิษย์สายนอกที่ดูใหม่เอี่ยม (แต่ยังคงมีกลิ่นอายความดิบเถื่อน) กลับเดินเอามือไพล่หลัง สีหน้าเรี
