ินตอบ “ข้าจะใช้เพลิงวิญญาณปฐพีฆ่าไก่ทำไม? มีดฆ่าโคเอาไว้ใช้ตอนจบ… ตอนนี้แค่ไฟธรรมดาก็เหลือเฟือแล้ว”
หลงเฉินยื่นมือออกไปใต้เตาหลอม
พรึ่บ!
เปลวไฟสีส้มธรรมดาๆ ที่เกิดจากการรวบรวมพลังปราณธาตุไฟในบรรยากาศจุดติดขึ้น มันดูไม่มีอะไรพิเศษ ไม่มีสีสันฉูดฉาด ไม่มีความร้อนแรงหวือหวา
“โธ่เอ๊ย… นึกว่าจะมีดี ไฟปราณพื้นฐานชัดๆ” ฮันเฟิงเหลือบมองแล้วแค่นเสียง “ขยะก็คือขยะ”
แต่สิ่งที่ไม่มีใครสังเกตเห็น คือ “การควบคุม”
หลงเฉินไม่ได้ใช้ความแรงของไฟเข้าข่ม แต่เขาใช้ “ความถี่”
นิ้วมือของหลงเฉินขยับรัวเร็วเหมือนกำลังดีดพิณอากาศ ส่งคลื่นพลังงานผ่านเปลวไฟเข้าไปเขย่าโมเลกุลของสมุนไพรภายในเตา
ติ๊ง! ติ๊ง! ติ๊ง!
เสียงของเหลวหยดลงในขวดแก้วดังขึ้นอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอ
ในขณะที่คนอื่นกำลังเร่งไฟเผาสมุนไพร หลงเฉินกลับสกัดพวกมันออกมาด้วยความเร็วที่น่าเหลือเชื่อ โดยที่สมุนไพรไม่ไหม้เลยแม้แต่นิดเดียว!
ผ่านไปเพียงครึ่งก้านธูป…
“เสร็จแล้ว”
หลงเฉินยกมือขึ้น เป็นคนแรกในลานประลอง
“หะ… หา?” กรรมการคุมสอบสดุ้งโหยง “เจ้า… เจ้าว่าอะไรนะ?”
“ข้าบอกว่าเสร็จแล้ว” หลงเฉินชี้ไปที่ขวดแก้ว 10 ใบที่วางเรียงกัน แต่ละใบส่องแสงแวววาว
ฮันเฟิงที่เพิ่ง
