นี่แล้ว นับจากนี้ไป จะไม่มีใครกล้ารังแกเจ้าได้อีก”
“อะแฮ่ม…” เสียงกระแอมเบาๆ ดังมาจากอกเสื้อ “ฉากซึ้งกินใจข้าไม่ว่าหรอกนะ… แต่ช่วยเบาๆ หน่อยได้ไหม ยัยหนูนี่กอดแน่นจนข้าหายใจไม่ออกแล้วเนี่ย!”
หลงเฉินยิ้มบางๆ พยุงหลินหลานให้ลุกขึ้น แล้วหันไปกวาดสายตามองฝูงชนที่ยังยืนอึ้งอยู่
“ฟังให้ดี!” หลงเฉินประกาศก้อง “ผู้หญิงคนนี้อยู่ในการคุ้มครองของข้า หลงเฉิน! หากใครหน้าไหนกล้ามายุ่งกับนางอีก... ให้ดูสภาพไอ้สวะนี่เป็นตัวอย่าง!”
เขาชี้ไปที่ร่างเละเทะของหวังไค
ฝูงชนรีบหลบสายตาและพยักหน้ารับด้วยความหวาดเกรง ชื่อของ “หลงเฉิน” ศิษย์แรงงานผู้ป่าเถื่อนเริ่มถูกสลักลึกลงในใจของศิษย์สายนอกทุกคนในวันนี้
“ไปกันเถอะหลินหลาน...” หลงเฉินประคองน้องสาว “กลับบ้านเรา… ข้ามี ‘ยาดี’ จะรักษาแผลให้เจ้า”
หลงเฉินพาหลินหลานเดินฝ่าฝูงชนออกไป ทิ้งตำนานบทใหม่ไว้เบื้องหลัง ตำนานของ “มังกรคลั่งผู้หวงน้องสาว” ที่จะกลายเป็นชนวนเหตุแห่งสงครามครั้งใหญ่ในสำนักกระบี่สวรรค์ในไม่ช้า
