ตอนที่ 32: หินวัดระดับพรสวรรค์
ลานกว้างหน้าวิหารหลักของสำนักกระบี่สวรรค์ปูด้วยหินอ่อนสีขาวนวลทอดยาวสุดสายตา บัดนี้เนืองแน่นไปด้วยผู้สมัครนับพันคนที่ผ่านด่านแรกเข้ามาได้ บรรยากาศเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความกดดันที่หนักอึ้ง ยิ่งกว่าตอนอยู่หน้าประตูสำนักหลายเท่า
ใจกลางลานกว้าง มีแท่นหินยกพื้นสูง ตั้งตระหง่านอยู่ด้วยเสาหินสีดำทมิฬขนาดมหึมา สูงกว่าสามวา (ประมาณ 6 เมตร) ผิวของมันเรียบเนียนราวกับกระจก สลักลวดลายอักขระโบราณที่เรืองแสงจางๆ ตลอดเวลา
นี่คือ “หินวัดปราณจิต” สมบัติล้ำค่าของสำนักกระบี่สวรรค์ ที่ใช้ตรวจสอบระดับพรสวรรค์และรากฐานลมปราณของผู้ฝึกยุทธ์
“ต่อไป! หวังเฉียง จากเมืองหลวง!”
เสียงประกาศก้องของผู้อาวุโสคุมสอบ ชายชราหนวดเครายาวเฟิ้มในชุดคลุมสีขาวขลิบทอง นามว่า “ผู้อาวุโสโม่” ดังขึ้น
ชายหนุ่มร่างกำยำเดินขึ้นไปบนแท่นด้วยความมั่นใจ เขาวางมือทาบลงบนหินสีดำ
วูบ!
แสงสีส้มสว่างวาบขึ้น ตามด้วยสีเหลือง และหยุดลงที่ “สีเขียว” สว่างจ้า
“พรสวรรค์ระดับกลางขั้นสูง! ผ่าน!” ผู้อาวุโสโม่พยักหน้าด้วยความพอใจ “ไปรอที่ฝั่งขวา!”
เสียงฮือฮาดังขึ้นในหมู่ผู้สมัคร สีเขียวถือว่าเป็นระดับที่ดีมากในหมู่ศิษย์ใหม่ ส่วนใหญ่