ตอนที่ 31: ทางเข้าสำนักกระบี่สวรรค์
ดวงตะวันลอยเด่นอยู่กลางศีรษะ สาดแสงอันร้อนแรงลงสู่เทือกเขาเขียวขจีที่ทอดยาวสุดลูกหูลูกตา ณ ใจกลางของเทือกเขาแห่งนี้ มียอดเขาสูงตระหง่านเสียดฟ้าที่รูปร่างคล้ายกระบี่ยักษ์ปักลงสู่พื้นดิน เมฆหมอกสีขาวลอยอ้อยอิ่งอยู่รอบยอดเขา ให้ความรู้สึกขลังและเปี่ยมไปด้วยพลังปราณบริสุทธิ์
ที่นี่คือ “สำนักกระบี่สวรรค์” หนึ่งในสี่สำนักใหญ่แห่งแคว้น สถานที่ศักดิ์สิทธิ์ที่ผู้ฝึกยุทธ์นับล้านใฝ่ฝันอยากจะก้าวเท้าเข้าไป
บนถนนสายหลักที่มุ่งหน้าสู่ประตูสำนัก ผู้คนเนืองแน่นราวกับฝูงมด รถม้าหรูหราจากตระกูลใหญ่และจอมยุทธ์พเนจรจากทั่วสารทิศต่างมารวมตัวกันเพื่อเข้าร่วมการทดสอบคัดเลือกศิษย์ประจำปี
ท่ามกลางฝูงชนที่สวมใส่เสื้อผ้าแพรพรรณหลากสีสัน มีชายหนุ่มคนหนึ่งในชุดสีดำเก่าๆ ที่มีรอยปะชุนเดินปะปนอยู่อย่างเงียบเชียบ ใบหน้าของเขาคมคายแต่เรียบเฉย นัยน์ตาสีดำสนิทลึกล้ำดุจมหาสมุทร บนบ่าของเขามีสัตว์อสูรตัวน้อยรูปร่างคล้ายเต่าสีดำสนิทเกาะอยู่ มันกำลังหาวหวอดๆ อย่างเกียจคร้าน
“เฮ้อ… ถึงสักที” หลงเฉินพึมพำ พลางปาดเหงื่อที่ไรผม
“ถึงแล้วรึ? ไหนล่ะของกิน?” เสียงเล็กแหลมแต่กวนประสาทดังขึ้นในหัวของหลงเฉิน “เจ้