ียนชื่อให้ทันทีด้วยความหวาดกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะถามถึงเหตุการณ์เมื่อครู่
หลงเฉินลงชื่อเสร็จ ก็เดินผ่านประตูสำนักเข้าไปอย่างสง่าผ่าเผย โดยมีเสี่ยวเฮยหัวเราะคิกคักอยู่บนบ่า
“ฮ่าๆๆ! ท่าสวยใช้ได้! เตะเจ้าอ้วนลอยติดกำแพงเหมือนโปสเตอร์เลย! ข้าให้คะแนนเต็มสิบ!”
หลงเฉินยิ้มมุมปากเล็กน้อย ขณะก้าวเข้าสู่เขตแดนของสำนักกระบี่สวรรค์
“แค่แมลงวันน่ารำคาญ… ของจริงมันอยู่ข้างในต่างหาก”
ดวงตาของเขาวาวโรจน์เมื่อมองเห็นยอดเขาสูงเสียดฟ้า กลิ่นอายของทรัพยากรและพลังอำนาจที่รอคอยการช่วงชิง ลอยโชยมาตามลม
ราชันย์มังกร… มาถึงแล้ว
(จบบทที่ 31)