ตอนที่ 28: ชีพจรมังกรโลหิตตื่น
ท่ามกลางกองซากศพและกลิ่นคาวเลือดที่คละคลุ้ง ร่างของจ้าวเทียน ยอดฝีมือระดับแก่นแท้ผู้ยิ่งใหญ่ นอนทอดกายเป็นร่างไร้วิญญาณที่คอขาดสะบั้น เลือดสีแดงสดที่มีประกายสีทองจางๆ ไหลรินออกจากปากแผลราวกับน้ำพุแห่งชีวิตที่ไม่ยอมหยุดไหล
หลงเฉินทรุดตัวลงนั่งข้างศพ หอบหายใจหนักหน่วงจนตัวโยน ดาบในมือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดัง เคร้ง
“แฮ่ก... แฮ่ก...”
แม้ชัยชนะจะเป็นของเขา แต่ร่างกายนี้ก็มาถึงขีดจำกัดแล้ว ผิวหนังที่เคยมีเกล็ดมังกรปกคลุมเริ่มแตกเป็นลายงา เลือดซึมออกมาจากทุกรูขุมขน อวัยวะภายในบอบช้ำอย่างหนักจากแรงกระแทกของฝ่ามือวายุเมื่อครู่ หากเป็นคนธรรมดาคงสิ้นใจไปแล้ว แต่ด้วยจิตวิญญาณจักรพรรดิที่แข็งแกร่ง เขาจึงยังประคองสติไว้ได้
“เฮ้! เจ้าหนู! เจ้าอย่าเพิ่งตายนะ!” เสี่ยวเฮยกระโดดลงจากไหล่ เอาหัวมาดุนๆ ที่แก้มหลงเฉิน “ข้ายังไม่ได้กินของดีเลยนะ! ลุกขึ้นมาก่อน!”
“หุบปาก...” หลงเฉินกัดฟันข่มความเจ็บปวด ดวงตาสีแดงฉานจ้องมองไปที่เลือดของจ้าวเทียนด้วยความหิวกระหาย
“นี่คือโอกาส… เลือดของระดับแก่นแท้… มันคือยาวิเศษที่จะช่วยให้ข้าก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์ได้”
ในโลกของผู้ฝึกยุทธ์ การเลื่อนร