ะดับพลังต้องใช้เวลาสั่งสมแรมปี แต่สำหรับผู้ครอบครอง “เคล็ดวิชามังกรอสูรกลืนโลหิต” ทางลัดอยู่ตรงหน้าแล้ว แม้จะเสี่ยงอันตรายถึงชีวิตหากรับพลังงานที่มากเกินไป แต่หลงเฉินไม่มีทางเลือก
ศัตรูที่แข็งแกร่งกว่านี้กำลังรออยู่… ตระกูลจ้าวอาจจะหมดไป แต่เบื้องหลังของพวกมันในเมืองหลวงยังมีอีกมาก เขาต้องแข็งแกร่งขึ้นเดี๋ยวนี้!
“เสี่ยวเฮย… คุ้มกันข้า! อย่าให้ใครเข้ามาใกล้แม้แต่ก้าวเดียว!”
“วางใจได้! ใครเข้ามาข้าจะงับขาให้ขาด!” เสี่ยวเฮยขยายร่างขึ้นเล็กน้อย ยืนจังก้าเฝ้าระวังอย่างดุร้าย
หลงเฉินหลับตาลง วางฝ่ามือทั้งสองข้างทาบลงบนอกของศพจ้าวเทียน
“มังกรอสูร... กลืนกิน!!”
วูบ!!!
ทันทีที่เริ่มเดินวิชา เลือดของจ้าวเทียนก็เดือดพล่าน ไหลย้อนทิศทางพุ่งเข้าสู่ฝ่ามือของหลงเฉินราวกับเกลียวคลื่นสีแดง พลังปราณระดับแก่นแท้ที่ยังตกค้างอยู่ในเลือดนั้นรุนแรงและป่าเถื่อน มันพุ่งเข้ากระแทกเส้นชีพจรของหลงเฉินอย่างบ้าคลั่ง
“อึก... อ๊ากกกก!!”
หลงเฉินเงยหน้าคำรามด้วยความเจ็บปวดแสนสาหัส ราวกับมีลาวาเดือดๆ ไหลผ่านเส้นเลือด ร่างกายของเขาบวมเป่งขึ้น เส้นเลือดปูดโปนจนน่ากลัว ผิวหนังเริ่มปริแตกเพราะรองรับพลังงานมหาศาลไม่ไหว
พลังระดับแก
