รวดเดียวถึงสามระดับ!
“ฟู่…”
หลงเฉินพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอสีขาวร้อนระอุ เขาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เสียงกระดูกลั่น กร๊อบแกรบ ราวกับประทัด พลังกายของเขาตอนนี้… หากเทียบกับเมื่อกี้ มันคนละเรื่องกันเลย
เขาลองกำหมัดแน่น อากาศในอุ้งมือถูกบีบอัดจนเกิดเสียงระเบิดเล็กๆ
“นี่คือพลังของชีพจรมังกรเส้นแรก... ‘กายาเหล็กไหลมังกรโลหิต'”
หลงเฉินก้มมองร่างของจ้าวเทียนที่ตอนนี้แห้งเหี่ยวเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก พลังงานทุกหยดถูกดูดกลืนจนหมดสิ้น
“โอ้โห… เจ้าหนู… เจ้าเปลี่ยนไปนะ” เสี่ยวเฮยมองหลงเฉินด้วยสายตาอึ้งๆ “กลิ่นอายเจ้าน่ากลัวขึ้นเป็นกองเลย แถมเกล็ดนั่น… เท่ชะมัด!”
หลงเฉินยิ้มบางๆ ที่มุมปาก
“ขอบใจที่เฝ้าให้… ตอนนี้ข้ารู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก”
เขาหันไปมองรอบกาย กองกำลังรับจ้างและทหารรับจ้างที่ยังเหลือรอดอยู่บ้างตามมุมมืด เมื่อสบตากับดวงตาสีทองของหลงเฉิน พวกมันก็ทิ้งอาวุธทันทีด้วยความขวัญผวา
“ปีศาจ… มันกลายเป็นราชาปีศาจไปแล้ว!”
“หนี! หนีเร็ว!”
“จะไปไหน?”
หลงเฉินเอ่ยเสียงเรียบ แต่เสียงนั้นกลับดังก้องในหูของทุกคนราวกับกระซิบ
เขากระทืบเท้าลงพื้นเบาๆ
ตูม!!
พื้นดินแตกระแหงเป็นรอยแยก พุ่งตรงไปดักหน้ากลุ่มทหารที่กำลังจะหนี
