ตอนที่ 23: หมาหมู่
ความเงียบสงัดที่เข้าปกคลุมตระกูลหลงหลังจากค่ายกลพิฆาตมังกรแผลงฤทธิ์นั้น เป็นความเงียบที่น่าอึดอัดใจสำหรับผู้ที่ยังเหลือรอด แม้จ้าวฟางและองครักษ์นับร้อยจะถูกกวาดล้างไปอย่างโหดเหี้ยม แต่ขั้วอำนาจของตระกูลจ้าวนั้นฝังรากลึกเกินกว่าจะล่มสลายในคืนเดียว จ้าวหยิงที่หนีรอดไปได้พร้อมกับความแค้นที่สลักลึกถึงกระดูก ได้ใช้ตราประทับฉุกเฉินเรียกตัว “พันธมิตร” ที่ตระกูลจ้าวเคยให้การสนับสนุนไว้ออกมา
รุ่งสางของวันต่อมา แทนที่จะเป็นความสงบสุข ประตูหน้าตระกูลหลงกลับถูกล้อมกรอบอีกครั้ง แต่คราวนี้ผู้มาเยือนไม่ใช่กองทัพองครักษ์ที่เน้นจำนวน ทว่ากลับเป็นกลุ่มคนที่มีกลิ่นอายพลังปราณแหลมคมและดุดันยิ่งกว่า
“นั่นมัน… ‘สามพยัคฆ์โลหิต’ จากเมืองเมฆาคลั่ง!”
“แล้วนั่น… ‘ตาเฒ่ากระดูกเหล็ก’ นักวางค่ายกลพเนจรที่ว่ากันว่ามีฝีมือระดับ 3!”
ชาวเมืองที่เริ่มออกมามุงดูต่างพากันหน้าซีดเผือด ตระกูลจ้าวทุ่มทุนสร้างครั้งสุดท้ายด้วยการจ้างยอดฝีมือรับจ้างระดับ ‘หลอมรวมปราณ ขั้นที่ 6 และ 7’ ถึงสี่คน รวมถึงปรมาจารย์ด้านค่ายกลมาเพื่อทำลายปราการของตระกูลหลงโดยเฉพาะ นี่คือการรุมกินโต๊ะแบบไม่สนศักดิ์ศรี หรือที่ชาวยุทธ์เรียกว่า “หมาหมู่
