ตอนที่ 19: กลับเมืองอย่างผู้ชนะ
แสงแรกแห่งอรุณรุ่งสาดส่องลงมากระทบผืนป่าหมอกอสูร ขับไล่ความมืดมิดและกลิ่นอายความตายที่ปกคลุมมาตลอดทั้งคืนให้จางหายไป หยาดน้ำค้างบนยอดหญ้าสะท้อนแสงระยิบระยับราวกับอัญมณี ทว่า… ในถ้ำหินลับตาคนบริเวณชายป่า กลับมี “อัญมณี” ที่ร้อนแรงและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่ากำลังเปล่งประกาย
ภายในถ้ำ หลงเฉินนั่งขัดสมาธิอยู่บนโขดหิน ร่างกายท่อนบนเปลือยเปล่า เผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อที่แน่นกระชับและสมส่วน ผิวหนังของเขาแดงก่ำราวกับเหล็กเผาไฟ ไอความร้อนระอุพวยพุ่งออกมาจากรูขุมขนจนอากาศรอบตัวบิดเบี้ยว
ในมือของเขาคือ “ผลหัวใจโลหิต” ที่แย่งชิงมาจากจ้าวผิง มันส่งกลิ่นหอมหวานและเย้ายวนใจ
“กินสิ! กินเข้าไปเลย! ข้าหิวจะแย่อยู่แล้ว!” เสียงของเจ้าเสี่ยวเฮยดังรบกวนในหัวไม่หยุดหย่อน “เปลือกผลไม้ข้าจองนะ! แกนกลางเจ้าเอาไป!”
“เงียบหน่อย…” หลงเฉินขมวดคิ้วปราม “ข้ากำลังจะทะลวงด่าน ถ้าเจ้ากวนสมาธิข้าจนธาตุไฟเข้าแทรก เราได้ตายคู่แน่”
หลงเฉินสูดหายใจลึก ปรับลมหายใจให้เป็นจังหวะเดียวกับชีพจรที่เต้นตุบๆ อยู่ใต้ผิวหนัง จากนั้นจึงโยนผลหัวใจโลหิตเข้าปาก เคี้ยวและกลืนลงไปในคำเดียว
ตูม!
ทันทีที่ผลไม้วิเศษตกถึงท้อง รสชา
