ติหวานล้ำก็แปรเปลี่ยนเป็นกระแสธารลาวาที่ร้อนระอุ พลังงานบริสุทธิ์มหาศาลระเบิดออก วิ่งพล่านไปตามเส้นชีพจรทั้งสิบสองเส้นราวกับม้าป่าคะนองศึก มันปะทะเข้ากับผนังของจุดตันเถียนอย่างบ้าคลั่ง
“อึก!”
หลงเฉินกัดฟันแน่น เหงื่อกาฬไหลพราก ความเจ็บปวดจากการขยายตัวของเส้นลมปราณนั้นสาหัสสากรรจ์ แต่สำหรับอดีตจักรพรรดิผู้เคยผ่านการชุบตัวในบ่อพิษมาแล้ว นี่เป็นเพียงเรื่องจิ๊บจ๊อย
“ด้วยเลือดของจ้าวผิงและสมุนไพรนี้… มันต้องพอ!”
หลงเฉินประสานอินด้วยมือทั้งสองข้าง โคจรเคล็ดวิชา “มังกรอสูรกลืนโลหิต” ขั้นสูงสุด บังคับให้พลังงานที่บ้าคลั่งเหล่านั้นสงบลงและหลอมรวมเข้ากับเกล็ดมังกรที่กำลังก่อตัว
เสียง กรอบแกรบ ดังขึ้นภายในร่างกาย กระดูกทุกชิ้นสั่นสะเทือน เลือดเนื้อถูกผลัดเปลี่ยน เซลล์เก่าที่อ่อนแอถูกทำลายและสร้างใหม่ด้วยเซลล์มังกรที่แข็งแกร่งยิ่งกว่า
ปัง!
เสียงดังสนั่นขึ้นในจิตวิญญาณ กำแพงที่กั้นขวางระหว่างระดับ “ก่อรากฐาน” และ “หลอมรวมปราณ” ถูกทลายลงจนสิ้นซาก!
กระแสลมปราณในร่างหมุนวนเป็นพายุ ก่อตัวเป็นรูปมังกรสีแดงฉานที่จุดตันเถียน รัศมีพลังสีแดงแผ่พุ่งออกจากร่างของหลงเฉิน กระแทกผนังถ้ำจนสั่นสะเทือน หินผาร่วงกราวล
