”
ฉึก!
มือขวาของหลงเฉินพุ่งเสียบทะลุเกราะหนังหน้าอกของลูกสมุนคนขวา เจาะลึกเข้าไปถึงขั้วหัวใจ เลือดสดๆ ทะลักออกมาอาบแขนของเขา ขณะเดียวกัน มือซ้ายของเขาก็คว้าหมับเข้าที่ลำคอของลูกสมุนคนซ้าย
“อึก... อ๊าก...”
ลูกสมุนคนซ้ายพยายามดิ้นรน เท้าลอยเหนือพื้น หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความขาดอากาศหายใจ มันมองเห็นเพื่อนของมันที่ถูกเสียบทะลุอกสิ้นใจตายคาที่ ดวงตาของเพื่อนคนนั้นยังเบิกโพลงด้วยความตกตะลึง
“อย่าเพิ่งรีบตาย…” หลงเฉินกระซิบเสียงเย็น “เลือดของพวกเจ้ามีค่า”
วูบ!
เคล็ดวิชามังกรอสูรกลืนโลหิตทำงานทันที แรงดูดมหาศาลจากฝ่ามือทั้งสองข้างสูบฉีดเลือดและพลังชีวิตของเหยื่อทั้งสองอย่างบ้าคลั่ง ร่างกายของพวกมันกระตุกเกร็งอย่างรุนแรง ผิวหนังเริ่มเหี่ยวย่นลงด้วยความเร็วที่มองเห็นด้วยตาเปล่า
“โอ้โฮ! สดใหม่! หวานฉ่ำ!” เสียงของเจ้าเสี่ยวเฮยร้องลั่นในหัวหลงเฉินด้วยความปิติยินดี “เอาอีก! ส่งมาอีก! ข้ารู้สึกได้ว่าเปลือกไข่ใกล้จะแตกแล้ว!”
เพียงไม่กี่ลมหายใจ ร่างของยอดฝีมือระดับก่อรากฐานทั้งสองก็กลายเป็นซากแห้งกรัง หลงเฉินสะบัดมือทิ้งพวกมันลงพื้นราวกับโยนขยะ
ตุบ... ตุบ...
ความเงียบสงัดกลับคืนสู่ป่าหมอกอสูรอีกครั้ง กล