ด้วยความบันเทิงใจ เขาหันไปพยักหน้าให้ท่านกู่
“เอาล่ะ… ตอนนี้กระเป๋าเงินของตระกูลจ้าวฉีกจนไม่เหลือชิ้นดีแล้ว คู่แข่งทางการเงินของข้าหมดไปหนึ่ง”
เขายื่นกระดาษรายการสินค้าให้ท่านกู่
“ไปเหมาสมุนไพรรายการที่ 15, 22 และ 38 มาให้หมด… พวกมันเป็นของดูเหมือนไร้ค่าที่ไม่มีใครสนใจ แต่สำหรับข้า มันคือวัตถุดิบสำคัญในการปรุง ‘ยาระเบิดชีพจร'”
“และที่สำคัญ…” หลงเฉินดวงตาเป็นประกาย “ด้วยเงินที่พวกมันจ่ายไป 30,000 เหรียญทองนั้น… ท่านกู่ เจ้าคงรู้ใช่ไหมว่าจะต้องแบ่งกำไรให้ข้าเท่าไหร่ ในฐานะที่ข้าช่วยปั่นราคาให้หอการค้าของเจ้า”
ท่านกู่ยิ้มกว้างจนตาหยี “แน่นอนขอรับท่านอาจารย์! ส่วนแบ่ง 50% ตามที่ตกลงกัน… 15,000 เหรียญทอง จะถูกโอนเข้าบัญชีท่านทันที!”
หลงเฉินลุกขึ้นยืน ปัดชายเสื้อคลุม
“ได้เงินมาฟรีๆ แถมยังทำให้ศัตรูหมดตัวและได้ของขยะไปครอง… ช่างเป็นวันที่สดใสจริงๆ”
“ทีนี้… ตระกูลจ้าวคงต้องกระอักเลือดเป็นครั้งที่สอง เมื่อรู้ว่าโสมนั่นนอกจากจะรักษาไม่ได้แล้ว ยังมี ‘พิษไฟ’ ที่จะทำให้คนกินธาตุไฟเข้าแทรกจนพิการ”
หลงเฉินหัวเราะเบาๆ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ทิ้งให้เบื้องหลังเต็มไปด้วยความโกลาหลและความพินาศทางการเงินของตระกูลจ้าว
