รกในกล้ามเนื้อและกระดูก ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า เหมาะสำหรับผู้ฝึกยุทธ์ระดับก่อรากฐานและหลอมรวม… น่าจะขายได้ราคางามพอสมควร”
หลงเฉินเก็บยาลงในขวดกระเบื้องใบเล็กที่ล้างทำความสะอาดแล้ว เขาเหลือบมองหินสีดำที่วางอยู่บนหัวเตียง รอยร้าวบนหินขยายวงกว้างขึ้นเล็กน้อย แสงสีทองจางๆ วูบวาบราวกับสัญญาณชีพจร
“อดทนหน่อยเจ้าตัวกินล้างผลาญ… เดี๋ยวข้าจะไปหา ‘อาหาร’ มาให้”
หลงเฉินเปลี่ยนชุดเป็นเสื้อผ้าสีดำเรียบง่าย แม้เนื้อผ้าจะดูเก่าและซักจนซีด แต่ความสะอาดสะอ้านและบุคลิกที่สง่างามดุจราชันย์ ทำให้เขาดูโดดเด่นเกินกว่าจะเป็นเพียงนายน้อยตกอับ เขาเหน็บขวดกระเบื้องไว้ที่เอว แล้วมุ่งหน้าสู่ใจกลางเมือง
เป้าหมายของเขาคือ “หอการค้าหมื่นโอสถ”
…
หอการค้าหมื่นโอสถ คือตึกสูงห้าชั้นที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางย่านการค้า มันคือสัญลักษณ์แห่งความมั่งคั่งและอำนาจ เป็นสาขาย่อยของมหาอำนาจทางการค้าที่มีเครือข่ายทั่วทั้งทวีป แม้แต่เจ้าเมืองหมอกเมฆายังต้องให้ความเกรงใจผู้ดูแลที่นี่
ผู้คนที่เดินเข้าออกล้วนเป็นชนชั้นสูง ผู้นำตระกูล หรือยอดฝีมือที่มีชื่อเสียง รถม้าหรูหราจอดเรียงรายหน้าประตูทางเข้า บ่งบอกถึงฐานะของผู้มาเยือน
หลงเฉินเดินก้
