าก็พยายามต่อต้านสุดชีวิต
“แค่นี้… มันยังไม่พอ!”
หลงเฉินคำรามในใจ ดวงตาที่แดงฉานเบิกโพลง เขาไม่ยอมแพ้ต่อความเจ็บปวด แต่กลับใช้จิตตานุภาพอันแข็งแกร่งบีบบังคับให้ฤทธิ์ยาพิษไหลเวียนเร็วขึ้น รุนแรงขึ้น เขาต้องการทำลายกำแพงที่กั้นขวางเส้นทางแห่งยุทธ์นี้ให้พินาศ
“ข้าคือจักรพรรดิโอสถ… ข้าคือราชันย์มังกร… ร่างกายสวะแค่นี้ จะมาขวางทางข้าได้อย่างไร!”
ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงระเบิดเบาๆ ดังขึ้นภายในร่างกายของหลงเฉินติดต่อกันหลายครั้ง ราวกับประทัดที่จุดในท่อเหล็ก นั่นคือเสียงของจุดชีพจรที่ถูกทะลวงผ่านทีละจุด
จุดชีพจรที่หนึ่ง… ผ่าน!
จุดชีพจรที่สอง… ผ่าน!
ทุกครั้งที่ชีพจรถูกทะลวง ของเสียสีดำเหม็นเน่าจะถูกขับออกมาทางรูขุมขน พร้อมกับเลือดเสียที่คั่งค้าง ความเจ็บปวดทวีความรุนแรงขึ้นจนสติของเขาแทบจะดับวูบ แต่หลงเฉินยังคงประคองสติไว้ด้วยความแค้นและความมุ่งมั่น
ทันใดนั้นเอง เมื่อพิษร้ายทั้งสองชนิดห้ำหั่นกันจนอ่อนกำลังลง คัมภีร์สีเลือดที่ลอยเด่นอยู่ในห้วงจิตวิญญาณของเขาก็ส่องแสงสว่างจ้า
“เคล็ดวิชามังกรอสูรกลืนโลหิต… ทำงาน!”
ราวกับพยัคฆ์ติดปีก พลังอำนาจลึกลับสายหนึ่งตื่นขึ้นภายในส่วนลึกของเซลล์ร่างกาย มันไม่เพียงแค่ดูดซั
