บฤทธิ์ยาพิษที่เหลืออยู่ แต่ยังเปลี่ยนพิษเหล่านั้นให้กลายเป็นพลังงานบริสุทธิ์สีแดงฉาน พลังงานนี้ดุร้ายและบ้าคลั่ง มันวิ่งพล่านไปทั่วร่าง ซ่อมแซมกล้ามเนื้อที่ฉีกขาด ประสานกระดูกที่แตกร้าว และเคลือบเส้นลมปราณที่เพิ่งถูกทะลวงด้วยชั้นพลังสีแดงจางๆ ราวกับเกล็ดมังกรที่มองไม่เห็น
ความเจ็บปวดมลายหายไป ถูกแทนที่ด้วยความรู้สึกเปี่ยมพลังอย่างที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อน
หลงเฉินรู้สึกได้ถึงเสียงคำรามของสัตว์ร้ายที่กึกก้องอยู่ในวิญญาณ เสียงของมังกรอสูรที่หิวกระหาย
“ฟู่ว…”
หลงเฉินพ่นลมหายใจออกมาเป็นไอสีดำยาวเหยียด ร่างกายของเขาชุ่มโชกไปด้วยคราบสกปรกสีดำเมือกๆ ที่ส่งกลิ่นเหม็นเน่า แต่นัยน์ตาของเขากลับสว่างไสวเจิดจ้าดุจดวงดาว
เขาค่อยๆ กำหมัดแน่น เสียงกระดูกลั่นกรอบแกรบดังสนั่น กล้ามเนื้อที่เคยลีบแบนตอนนี้ดูแน่นกระชับ แม้จะยังดูผอมเพรียว แต่ภายใต้ผิวหนังนั้นอัดแน่นไปด้วยพละกำลังมหาศาลที่คนทั่วไปไม่อาจเทียบติด
“ขั้นก่อรากฐาน… ระดับ 1!”
หลงเฉินตรวจสอบระดับพลังของตนเองแล้วแสยะยิ้ม แม้จะเป็นเพียงก้าวแรก แต่รากฐานของเขาในตอนนี้แข็งแกร่งกว่าอัจฉริยะคนใดในเมืองหมอกเมฆานี้ เส้นลมปราณของเขากว้างกว่าคนทั่วไปถึงสิบเท่า และพลั
