ส้นทางส่งเสบียงบำรุง” เสวียตงมองไปทางหลินเชียน
หลินเชียนสั่นศีรษะ “พวกเราจะละทิ้งเส้นทางส่งเสบียงบำรุง”
“ละทิ้งเส้นทางส่งเสบียงบำรุง?” ทุกคนถูกความคิดของหลินเชียนขู่ขวัญจนตื่นตระหนก
ฝ่ายตรงข้ามใช้อุบายเผาเมือง หมายความว่าพวกมันไม่อาจจัดหาเสบียงบำรุงเพิ่มเติม หากพวกมันยังจะละทิ้งเส้นทางส่งเสบียงบำรุงอีก…
“นี่คือศึกสุดท้ายสำหรับคุนหลุน” หลินเชียนกล่าวอย่างเย็นชา “พวกเราเดิมทีไม่มีขีดความสามารถทำศึกระยะยาวอยู่แล้ว ข้าได้สั่งการให้แนวหลังจัดส่งเสบียงบำรุงสำหรับสามเดือนโดยเร็วที่สุด สมควรส่งมาถึงภายในไม่กี่วันข้างหน้า หลังจากนั้นเสบียงบำรุงเหล่านี้จะเคลื่อนไปพร้อมกับกองทัพ ทุกคนพึงจดจำใส่ใจ ยิ่งเนิ่นช้าออกไปเท่าใดเราจะยิ่งเสียเปรียบมากเท่านั้น”
เสวียตงและเหล่าแม่ทัพนายกองเข้าใจทันที พลันดวงตาเป็นประกาย“ความคิดอันประเสริฐ!”
เมื่อละทิ้งเส้นทางส่งเสบียงบำรุง เท่ากับว่าพวกมันไม่ต้องคอยห่วงพะวง ว่าศัตรูจะลอบจู่โจมทำลายการขนส่งเสบียงบำรุงของพวกมันอีก
“สามเดือน!” หลินเชียนดวงตาทอประกายคมกล้า สุ้มเสียงเย็นยะเยียบ “หากไม่ชนะ เช่นนั้นก็มีแต่ต้องตาย!”
ทุกผู้คนใจสั่นสะท้าน!
ความมุ่งมั่นของเจ้าสำนักเด็ดเดี่ยวยิ่ง
“มีวิธีการใด ที่ช่วยให้เราสามารถเพิ่มความเร็วได้มากกว่านี้?” หลินเชียนหันไปถามเฉาซิง
เฉาซิงกัดฟันตอบว่า “หากเป็นกองทัพใหญ่ เกรงว่าไม่มีหนทางใด แต่หากเป็นกำลังพลไม่เกินสามสิบหมื่น อาจมีทางเป
