็นไปได้อยู่บ้าง! อย่างไรก็ตาม หากไม่มีเทพยุทธ์คอยคุ้มกัน กองทัพสามสิบหมื่นที่แยกย่อยออกไปล้วนตกอยู่ในความเสี่ยงอันใหญ่หลวง!”
เหล่าแม่ทัพนายกองนิ่งงันไป กองทัพที่ปราศจากการปกป้องคุ้มครองของเทพยุทธ์เรียกได้ว่าเปราะบางอย่างน่าใจหาย
ทัพใหญ่ของพวกมันที่สามารถเปล่งอานุภาพอันน่ากลัวเพียงเพราะว่ามีหลินเชียน เทพยุทธ์ผู้หนึ่งคอยปกป้องคุ้มกันอยู่ด้วย หากปราศจากเทพยุทธ์ ทัพใหญ่อันน่ากลัวนี้แทบไม่ต่างจากเนื้อชิ้นโตที่ชวนให้น้าลายสอ
ต่อหน้าเทพยุทธ์ที่สามารถทำลายทั้งอาณาจักร จำนวนคนยังจะมีคุณค่าความหมายอันใดกันเล่า
ไม่ว่าพลังอำนาจใด ล้วนเกี่ยวเนื่องกันเป็นห่วงโซ่
พวกมันหากแยกย่อยทัพใหญ่ออกไป แม้ว่าสามารถช่วยให้พวกมันเดินทางได้รวดเร็วกว่าเดิม แต่ก็จะเปิดโอกาสให้ศัตรูจู่โจมทำลายพวกมันไปทีละขบวน
หลินเชียนเข้าใจความนัย มีเพียงสามารถสะกดตรึงเทพยุทธ์ของฝ่ายศัตรูเอาไว้ กลยุทธ์ทะเลมนุษย์ของคุนหลุนจึงสามารถเปล่งอานุภาพที่แท้จริง
เหวยเสิ้ง!
มันต้องสะกดตรึงเหวยเสิ้งเอาไว้!
“ข้าจะจัดการกับมันเอง” หลินเชียนก้าวออกมาด้วยสีหน้าสงบนิ่ง
มันไม่ได้ปฏิเสธ กระทั่งคิดยังไม่คิด ราวกับเอ่ยถึงเรื่องธรรมดาสามัญสักเรื่อง
มันกวาดตามองไล่ไปทีละคน จากนั้นกล่าวเสียงราบเรียบ “หากข้าตาย เจ้าสำนักคนต่อไปคืออาซิง”
เฉาซิงสะท้านขึ้นทั้งร่าง เงยหน้าขึ้นมองหลินเชียนอย่างตื่นตระหนกแต่ในยามนี้ไม่มีผู้ใดมองมัน ทุกผู้คนตะลึงมองหลินเชียน ส