กมากกว่าชีวิตของมันเอง!
ผู้ใดยังจะแข็งใจตำหนิมันได้เล่า?
“แต่ก่อนหน้านั้น ข้ายังคงมีศึกสงครามที่ยังไม่จบสิ้น ไม่ถูกต้อง เป็นพวกเราต่างหาก เรายังคงมีศึกที่ยังไม่จบสิ้น! ในประวัติศาสตร์ของคุนหลุนเรา ไม่เคยเสื่อมเสียศักดิ์ศรีถึงเพียงนี้มาก่อน! นี่คือความอับอายของคุนหลุน! เป็นความอัปยศของพวกเราทั้งหมด! มีเพียงกระบี่ โลหิตและชัยชนะจึงสามารถชำระล้างความอัปยศนี้ได้!”
“ศิษย์คุนหลุน ประชาชนชาวคุนหลุน ที่นี่คือบ้านเมืองของเราดินแดนของเรา สถานที่ซึ่งมีญาติพี่น้องของเราอาศัยอยู่ แต่บัดนี้เราต้องถูกหยามอัปยศ ญาติมิตรของเราถูกเข่นฆ่า บ้านของเราถูกเผาทำลาย! คุนหลุนเราตกอยู่ในห้วงคับขันอันตรายอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน! ไม่มีที่ให้เราหนี ไม่มีทางให้เราถอย เราทุกคนจะไม่มีผู้ใดรอดไปได้!”
“ประชาชนชาวคุนหลุน ชักกระบี่ของพวกเจ้าออกมา!”
“เพื่อศักดิ์ศรีแห่งคุนหลุน เพื่อญาติมิตรของเรา เพื่อบ้านเกิดเมืองนอนของเรา!”
“ในนามของเจ้าสำนักคุนหลุน ถึงนักรบแห่งคุนหลุนทุกคน ข้าขอสั่งให้ระดมพลอย่างเต็มอัตราศึก!”
“ไม่ว่าบุรุษหรือสตรี ไม่ว่าชราหรือเยาว์วัย ทุกคนที่มีระดับพลังชั้นมนุษย์ขึ้นไป จะต้องเข้าร่วมสงครามโดยไม่มีข้อยกเว้น!”
“กิจการร้านค้าทั้งหมด ไม่ว่าขนาดใหญ่หรือเล็ก จากนี้ไปให้หยุดการขายสินค้าทุกชนิด ทรัพยากรทั้งมวลจะถูกถ่ายโอนไปยังกองทัพ”
“ทุกกองพันให้รวบรวมกำลังคน รอรับคำสั่ง!”
“ข้าหลินเชียน จะนำพวกเจ้าทั้งหมดไ
