ตว์ร้ายรัตติกาลนี้ยังคล่องแคล่วปราดเปรียวยิ่งกว่าที่มันคาดคิดเอาไว้มาก!
จั่วม่อคล้ายไม่ได้ยินเสียงเตือน ร่างแน่วนิ่งไม่ไหวติง
สัตว์ร้ายร่างยักษ์พุ่งพรวดมาถึงเบื้องหน้า ราวกับว่าจู่ๆ ปรากฏออกมาจากอากาศธาตุก็มิปาน สิ่งที่ใหญ่โตมโหฬารถึงเพียงนี้ กลับเข้าถึง
ตัวโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า ผู้คนทั้งสองฝ่ายรู้สึกหัวใจแทบหยุดเต้น เจ้าสัตว์ร้ายนั้นแทบจะประชิดติดตัวราชา ดวงตาของมันอยู่ห่างจากจั่วม่อไม่ถึงสามจั้งเท่านั้น
ตูม!
คลื่นอากาศระเบิดวาบ ประดุจลมพายุสุดเกรี้ยวกราด กวาดซัดเข้าหาจั่วม่ออย่างหักโหม!
ทว่าร่างที่เหยียดตรงอยู่บนหลังราชาวิหคนรกานต์กระดูกทองแดงกลับไม่ขยับเคลื่อนไหวแม้แต่น้อย มีเพียงผมสีขาวราวหิมะที่ปลิวสะบัดอยู่ในคลื่นอากาศอันดุร้าย!
เบื้องหน้าร่างใหญ่โตปานขุนเขาของสัตว์ร้ายแดนร้าง จั่วม่อดูเล็กกระจ้อยร่อยอย่างบอกไม่ถูก
ทันใดนั้นเอง สัตว์ร้ายแดนร้างกลับค้อมตัวลง
บุรุษซึ่งดูคล้ายสลักจากศิลาในที่สุดค่อยขยับเคลื่อนไหว มันก้าวเท้าเหยียบขึ้นไปบนส่วนจมูกของสัตว์ร้ายแดนร้าง
ส่วนจมูกของสัตว์ร้ายแดนร้างกว้างใหญ่ราวกับเส้นทางภูเขา นำไปยังส่วนศีรษะ
เดินไปบนสันจมูกของสัตว์ร้ายแดนร้าง ไม่ต่างจากเดินขึ้นไปตามเส้นทางภูเขา จั่วม่อมุ่งหน้าสูงขึ้นไปเรื่อย ๆ
ทั่วทั้งสนามรบเงียบสงัดดุจป่าช้า แต่เมื่อเป็นเช่นนี้ กลับบ่งบอกถึงพลังอันน่าหวาดหวั่นพรั่นพรึงชนิดหนึ่ง
เงียบกริบอย่างสมบูรณ์
จั่วม่อเมื่อเดิ
