ไร้ผู้ต้าน ล้วนเกิดจากพลังยุทธ์อันเหนือล้าของราชา แต่เบื้องหน้ากองทัพสองแสนคน แม้แต่ราชายังไม่มีโอกาสได้ชัย
เหลียงเวยและอันม่อหวาดวิตกจนนั่งไม่ติด
จั่วม่อกลับดูเหมือนไม่รีบไม่ร้อน เนื่องจากกองทัพหยุดการรุดหน้ามันก็เริ่มหลอมสร้างอีกครั้ง
ทุกคนรู้สึกแปลกพิกล ในช่วงเวลาคับขันอันตรายเช่นนี้ ราชาไฉนยังมีอารมณ์มาหลอมสร้างยุทโธปกรณ์เทพอีก?
กล่องสีทองใบหนึ่งลอยเงียบ ๆ อยู่ในเปลวไฟ ทั่วพื้นผิวปกคลุมไปด้วยลวดลายอันวิจิตรบรรจงนับไม่ถ้วน
เมื่อเปลวไฟจางหายไป กล่องทองคำก็ลอยเข้ามาอยู่ในมือของจั่วม่อกล่องใบนี้มีขนาดเท่ากับฝ่ามือของจั่วม่อพอดี กระแสความอบอุ่นสายหนึ่งแล่นผ่านมาจากกล่องทองคำ จั่วม่อรู้สึกถึงสายใยผูกพันระหว่างมันและกล่องใบนี้ มุมปากคลี่ออกเป็นรอยยิ้มเบิกบานใจ
“ตั้งแต่วันนี้ไป เจ้าจะถูกเรียกว่า ‘อาณาจักรแห่งราชัน!’”
นี่คือยุทธภัณฑ์เทพที่จั่วม่อพึงพอใจมากที่สุด นับตั้งแต่ที่มันได้รับตัวอ่อนยุทธภัณฑ์เทพมาจากวิหารโบราณ ก็เฝ้าครุ่นคิดถึงวิธีหลอมสร้างยุทธภัณฑ์เทพสำหรับตัวมันเอง ระดับฝีมือหลอมสร้างของมันในปัจจุบันสามารถเรียกได้ว่าเป็นยอดนักหลอมสร้างลำดับต้น ๆ แต่กลับไม่มียุทธภัณฑ์เทพของตนเอง ไยมิใช่น่าหัวร่อแทบตายแล้ว โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลานี้มันฟื้นฟูพลังฝีมืออย่างสมบูรณ์ อาวุธวิเศษทั่วไปหากอยู่ในมือมันมีแต่จะประสบชะตากรรมเช่นเดียวกันกับกระบี่ผลึกทอง หลอมละลายในชั่วพริบตาเดียว
อันม่อกับเห