ตาพวกมันเองนับตั้งแต่ชั่วพริบตาที่กระดูกโหยหวนถูกใส่เข้าไปในเสาเพลิง จั่วม่อก็ไม่ได้ขยับเคลื่อนไหวอีก เป็นเหมือนผู้สังเกตการณ์ที่เย็นชา เพาะปลูกเมล็ดพันธุ์และรอให้พวกมันเติบโตขึ้น
ที่เหนือล้ายิ่งไปกว่านั้น ยุทโธปกรณ์เทพทั้งสามร้อยชุดไม่มีชุดใดเหมือนกันเลย บ้างหยาบกร้านเรียบง่าย บ้างประณีตงดงาม บ้างโอ่อ่าหรูหรา บ้างปกคลุมด้วยหนามแหลม บ้างเป็นลวดลายกลวง บ้างนุ่มเหมือนแผ่นหนัง บ้างแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า… …
ช่างเกินความเข้าใจของผู้คน นี่คือฝีมือประดุจเทพยดา!
กระทั่งห้าผีสุสานหยินที่เคยพบเห็นภาพมหัศจรรย์มานักต่อนัก ยามนี้ยังจมลงไปในภวังค์ความเงียบ เอาแต่เหม่อมองยุทโธปกรณ์เทพทั้งสามร้อยชุดอย่างงุนงง
ในที่สุดก็สำเร็จ!
จั่วม่อเผยร้อยยิ้มน้อย ๆ การหลอมสร้างขนาดใหญ่เช่นนี้ไม่เคยปรากฏขึ้นมาก่อน แต่สิ่งที่ทำให้มันลิงโลดยินดี ย่อมไม่ใช่การที่มันได้คิดค้นวิธีการหลอมสร้างรูปแบบใหม่อย่างสมบูรณ์ แต่เป็นการที่สมมติฐานของมันได้รับการพิสูจน์ยืนยันแล้ว หากสามารถดำเนินการได้จริง เวลาที่ศิษย์พี่ใหญ่ อากุ่ยและพี่น้องทั้งหลายจะฟื้นตื่นขึ้นมาก็อยู่อีกไม่ไกลแล้ว
“องครักษ์เสี่ยวฮั่ว” จั่วม่อหันไปกล่าวต่อคนที่ยังคงยืนอยู่ข้างกาย
ทว่าองครักษ์เสี่ยวฮั่วกำลังเหม่อมองเสาเพลิงด้วยสีหน้าโง่งม ไม่ได้ยินเสียงเรียกของจั่วม่อแม้แต่น้อย จั่วม่อต้องร้องเรียกเสียงดังกว่าเดิม
องครักษ์เสี่ยวฮั่วสะท้านขึ้นทั้งร่าง ตื่นขึ้นมาทั
