นที ตะกุกตะกักว่า “นี่นี่ นี่… …เกินไป… …เกินไปแล้ว… …”
มันตะกุกตะกักอยู่ครึ่งค่อนวัน ยังไม่อาจหาถ้อยคำมาบรรยายได้ ต้องอับอายจนหน้าแดงก่า
จั่วม่อเห็นเช่นนั้นจึงยิ้มพลางกล่าวว่า “ยุทโธปกรณ์เทพเหล่านี้ใกล้แล้วเสร็จสมบูรณ์แล้ว แต่ยังคงเหลือขั้นตอนสุดท้ายอีกประการหนึ่ง”
พอฟังว่ายังมีขั้นตอนสุดท้ายเหลืออยู่ องครักษ์เสี่ยวฮั่วพลันสงบลงทันที “ปรมาจารย์โปรดสั่งการ!”
“พวกมันจะต้องนำไปวางลงในทะเลหมื่นสระเดือด เพื่อทำการหล่อเลี้ยงบำรุงเป็นเวลาห้าวัน” จั่วม่อแจกแจง “เรื่องนี้ข้าจะมอบให้เป็นธุระขององครักษ์เสี่ยวฮั่ว เจ้าเห็นว่าอย่างไร?”
องครักษ์เสี่ยวฮั่วรีบกล่าว “ยินดี ยินดี! มีสิ่งที่ต้องใส่ใจเป็นพิเศษหรือไม่?”
จั่วม่อกล่าว “พลังงานความตายยิ่งมากยิ่งดี อย่างอื่นไม่มีสิ่งใดเป็นพิเศษ แต่ภายในห้าวันนั้น ผู้ที่เฝ้าดูแลต้องระมัดระวังให้ดี อย่าได้ปล่อยให้เสียงมารหลอนจิตแทรกซึมเข้ามาทำร้ายพวกมัน”
“เข้าใจแล้ว!” องครักษ์เสี่ยวฮั่วรีบรับคำ
จั่วม่อพยักหน้าพลางกล่าว “เรื่องนี้เมื่อมีองครักษ์เสี่ยวฮั่วรับผิดชอบข้าก็วางใจ อ้อ ใช่แล้ว ยุทโธปกรณ์เทพทั้งสามร้อยชุดนี้ล้วนเป็นวิญญาณที่มีเจตจำนงของตนเอง พวกมันจะเลือกเจ้านายด้วยตัวมันเอง หากผู้ครอบครองไม่ได้รับการยอมรับจากพวกมัน พลังจะลดน้อยลงไปมาก”
องครักษ์เสี่ยวฮั่วพอฟังถึงกับดวงตาเป็นประกาย สิ่งที่สามารถเลือกเจ้านายด้วยตัวเอง นี่คือคุณสมบัติที่จะมีอยู่แต่ในสมบ