เงามืดมหึมาปิดฟ้าบังตะวัน มันอยู่ดี ๆ พลันรู้สึกว่าเงามืดที่ปกคลุมอยู่เหนือศีรษะดูราวกับปากใหญ่โตไร้ก้นบึ้งที่กำลังจะกลืนกินพวกมันลงไปในคำเดียว
แทบจะเป็นไปตามจิตใต้สำนึกสั่งการ มันพลันพบว่าผิดท่าในทันที
แต่แล้วในเวลานี้เอง เสียงตวาดดังมาจากทางด้านหน้า “ไป!”
กำแพงสูงชันที่ใหญ่โตอย่างน่ากลัวเริ่มโถมทับ เงามืดลดต่าลงมาอย่างรวดเร็ว ปกคลุมพวกมันไว้อย่างสมบูรณ์ ชั่วเสี้ยววินาทีเป็นตายพวกทวอปาอวี้ทั้งกองทัพพลันพบว่าพวกมันกลับขยับตัวไม่ได้ ราวกับว่าถูกเถาวัลย์นับไม่ถ้วนรัดพันเอาไว้ พวกมันได้แต่เบิกตามองดูกำแพงเถาวัลย์ที่คล้ายสูงเสียดฟ้าโถมทับลงมาใกล้ทุกขณะ
กับดัก!
นี่เป็นหลุมพรางกับดักไม่ผิดแน่!
นี่เป็นความคิดสุดท้ายในใจของทวอปาอวี้ ก่อนที่มันจะถูกความมืดมิดกลืนกินลงไป
