บ พร้อมกับฉุดลากเส้นเชือกหนามุ่งตรงมาข้างหน้าอย่างไม่ลำบากกินแรง
เสียงครืดครืดดังออกมาจากภายในดงไม้ด้านหลังมัน
ทันใดนั้นเอง เห็นโลงไม้ห้าใบถูกลากออกพ้นจากดงไม้ อาหมานหน้าซีดเผือด เต็มไปด้วยความประหวั่นพรั่นพรึง มันร้อยคิดพันคาดเดายังนึกไม่ว่าสิ่งที่คนผมขาวฉุดลากออกมา จะเป็นโลงศพห้าใบ!
ในสถานที่อันร้างไร้ผู้คน เห็นบุรุษผมขาวลากโลงศพห้าใบออกมาจากแดนลี้ลับในเบื้องลึกของบึงหานหมิง ต่อให้เป็นคนขวัญกล้าบังอาจกว่านี้ ยังต้องเนื้อตัวเย็นเฉียบ
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นคนผู้นั้นจู่ ๆ ก็หันมองมาทางมัน
อาหมานในบึงโคลนสมองขาวว่างเปล่าไปหมด
มันถูกพบตัวแล้ว!
สิบปีเต็ม!
พวกมันซัดเซพเนจรอยู่ในห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขตถึงสิบปีเต็ม!
ห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขต ดินแดนไร้ชีวิตที่ปราศจากผู้คน เต็มไปด้วยภยันตรายไร้ที่สิ้นสุด พวกมันเดินทางอย่างไร้จุดหมาย เพียรหาทางกลับมายังโลกแห่งอารยธรรม แม้แต่ผู้ที่มีจิตใจแกร่งกร้าวดุจเหล็กกล้าเช่นจั่วม่อ เมื่อได้พบพานผู้คนอีกครั้ง ยังอดลิงโลดยินดีไม่ได้ อย่าว่าแต่ชิงเสี่ยวซึ่งยังอ่อนวัย
อาหมานที่ซ่อนตัวอยู่ในโคลนพลันรู้สึกร่างตึงวูบ บางสิ่งรัดพันรอบกายมันโดยไม่รู้ตัว จากนั้นพลังอันรุนแรงเกินต้านทานก็ฉุดลากมันไป มันร่างหมุนคว้าง ลอยละลิ่วไปตกลงตรงหน้าคนผมขาว
เส้นชีพจรเขียวที่เบาบางเท่าเส้นผมรัดพันรอบกายอาหมาน ยกร่างมันขึ้นกลางอากาศ
อาหมานคลายใจลงเล็กน้อย มองดูใบหน้าอ่อ
