ร้อนจาง ๆ แผ่ออกมาจากเม็ดลูกปัดที่คล้ายทับทิม แฝงไว้ด้วยกลิ่นอายเปลวไฟหนาแน่น รวมถึงพลังความมืดที่เงียบสงบและบริสุทธิ์ เห็นได้ว่าคุณภาพเลิศล้า!
อาศัยเพียงลูกแก้วเพลิงสุนัขป่ารัตติกาลเม็ดนี้ ก็ทำกำไรได้มากกว่าสิ่งที่มันเพียรล่ามาทั้งเดือน!
“ขอบคุณผู้อาวุโส! ขอบคุณผู้อาวุโส!” มันลิงโลดยินดี คราครั้งนี้นับเป็นโชควาสนาครั้งใหญ่ของมันแล้ว ที่พบพานผู้อาวุโสซึ่งไม่ได้มีนิสัยแปลกพิกล ทั้งยังใจกว้าง
จั่วม่อยังคงแย้มยิ้มเป็นปกติ “น้องชาย ไม่ต้องเกรงใจ”
ลูกแก้วเพลิงสุนัขป่ารัตติกาลสำหรับมันไม่นับเป็นอะไรได้ นี่เป็นเพียงสิ่งที่พวกมันเชือดทิ้งในระหว่างที่เดินทางอยู่ในบึงหานหมิง อาศัยเพียงสิ่งของระดับนี้ เหล่าเจ้าตัวเล็กกระทั่งเหลือบแลยังไม่เหลือบแลด้วยซ้า
ห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขตนั้นเต็มไปด้วยภัยอันตรายนับไม่ถ้วนแต่ไม่ว่าสิ่งใดที่เหลือรอดอยู่ภายในนั้นล้วนมีอายุนับแสนปี เหล่าเจ้าตัวเล็กได้ลิ้มลองรสชาติอันเลอเลิศเหล่านั้นมาตลอดหลายปี กระทั่งเจดีย์น้อยที่เคยกินไม่เลือก ยังไม่เหลือบแลวัตถุดิบชั้นต่าเช่นลูกแก้วเพลิงสุนัขป่ารัตติกาลเม็ดนี้ อย่าว่าแต่คนอื่นๆ
อาหมานยามนี้อารมณ์พลิกกลับตาลปัตรโดยสิ้นเชิง แม้แต่สุ้มเสียงยังเต็มไปด้วยความสนิทสนมคุ้นเคย ขณะเดินทางก็บอกเล่าสถานการณ์ในละแวกใกล้เคียงแก่จั่วม่อไปพลาง
จั่วม่อจะอย่างไรเป็นราชาของดินแดนหนึ่ง เพียบพร้อมไปด้วยเหลี่ยมคูรอบตัว เพียงถามคำถามที่ดูคล้
