นเรื่องง่ายดายยิ่งหลายปีที่จั่วม่อท่องไปในห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขต จั่วม่อหวนคิดย้อนกลับไปถึงอักขระเทพมากมายซึ่งผู้อาวุโสสูงสุดใช้ออกมาในสภาพของทะเลอักขระ สำหรับชนชั้นเทพยุทธ์ ขอเพียงจดจำได้สักเสี้ยวส่วนเล็ก
ๆ จะสามารถสร้างอักขระเทพตัวนั้นขึ้นใหม่อย่างสมบูรณ์ในระยะเวลาเพียงไม่นาน
? แต่ว่าค่ายกลยันต์อาคมหวงห้ามที่สามารถปิดตายหลายร้อยอาณาจักรในคราวเดียว ไม่ทราบต้องมีขนาดใหญ่โตมโหฬารถึงเพียงไหน นอกเหนือจากผู้ปกครองดินแดนแห่งความมืด
?
?
มันในเมื่อสามารถท่องทะยานอยู่ในห้วงความว่างเปล่าไร้ขอบเขตนับสิบปี ระยะทางเพียงเท่านี้ยังจะนับเป็นอะไรได้?
จั่วม่อดวงตาทอแววเด็ดเดี่ยว
มันเริ่มครุ่นคิดว่าจะหาทางกลับไปยังม่ออวิ๋นไห่อย่างไรดี จึงจะมีประสิทธิภาพสูงสุดและรวดเร็วที่สุด
“เฮ้ อาหมาน คนประหลาดที่เจ้านำกลับมา เป็นอย่างไรไปแล้ว
ชาวเมืองเสี่ยวโยวผู้หนึ่งถามเสียงเบาต่า
อาหมานขมวดคิ้ว ตำหนิว่า “คนประหลาดอันใด?
เดิมทีเรื่องนี้ไม่มีปัญหาอันใด แต่เมื่อชาวเมืองครุ่นคิดเกี่ยวกับโลงศพทั้งห้า พวกมันอดประหวั่นพรั่นพรึงไม่ได้ ในดินแดนแห่งความมืด มีคนจำนวนมากหลอมสร้างซากอสุภะ ผู้อาวุโสท่านนี้ใช่ไปยังบึงหานหมิงเพื่อขุดหาซากศพหรือไม่?
นักหลอมสร้างซากอสุภะแม้พบเห็นได้อย่างดาษดื่นในดินแดนแห่งความมืด แต่คนทั่วไปยังคงไม่ชมชอบพวกมัน หลายปีก่อนในเมืองแห่งหนึ่งมีผู้ที่ทำผิดพลาดในระหว่างหลอมสร้างซากศพ เป็นเหตุให้ชาวเ
