มืองกว่าครึ่งกลับกลายเป็นผีดิบไป
ปิศาจนักหลอมสร้างซากอสุภะที่มีฝีมือร้ายกาจไม่ได้ปรากฏขึ้นเป็นเวลานานแล้ว แต่เมื่อพวกมันนึกถึงคนผมขาวที่ออกมาจากส่วนลึกของบึงหานหมิง ทุกผู้คนยังอดหวาดวิตกไม่ได้
อาหมานกลับไม่เห็นว่าผู้อาวุโสจะเหมือนกับพวกนักหลอมสร้างซากศพตรงที่ใด ผู้อาวุโสกระทั่งกลิ่นอายของพลังความมืดยังไม่มี มันถึงกับรู้สึกว่าผู้อาวุโสดูไม่เหมือนเผ่าปิศาจด้วยซ้า มันเองก็ไม่ทราบว่าไฉนรู้สึกเช่นนี้ แต่ในใจมีความเชื่อมั่นอย่างแรงกล้า เพียงแต่มันไม่คิดแพร่งพรายต่อผู้ใด
ทันใดนั้นเอง แสงสีทองสาดส่องออกมาจากโรงเตี๊ยม
พลังสภาวอันไพศาลกวาดซัดออกมาอย่างบ้าคลั่ง โรงเตี๊ยมทั้งหลังแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยราวกับสร้างขึ้นจากแผ่นกระดาษ
รถศึกสีทองคันหนึ่งปรากฏขึ้นที่เบื้องหน้าทุกผู้คน
รถศึกทั้งคันคล้ายหลอมสร้างจากทองคำ โอ่อ่าสง่างามสุดบรรยายหลังคาของรถศึกโค้งมนราวกับเวิ้งฟ้าเวหาหาว พู่สีทองห้อยระย้าลงมาจากหลังคาราวกับม่านเปลวไฟสีทอง ล้อรถศึกลุกโชนด้วยเปลวไฟสีทองลอยอยู่ในอากาศ ตัวรถสลักเสลาไว้ด้วยแผนภาพดวงอาทิตย์อันวิจิตร
บรรจง ใจกลางของดวงอาทิตย์แต่ละดวงฝังอัญมณีล้าค่าที่อาหมานไม่รู้ว่าเป็นสิ่งใด สาดประกายแสงแทบทุกสีสัน
รถศึกทั้งคันใหญ่โตกว่ายี่สิบจั้ง ใหญ่โตมโหฬารจนน่าตระหนก
ทั่วทั้งเมืองเสี่ยวโยวถูกรถศึกคันนี้ขู่ขวัญจนตะลึงลาน หลายคนคุกเข่าลงอย่างลืมตัว แต่ละคนยอมศิโรราบต่อรถศึกคันนี้โดยไม่มี
