ีทองเข้มส่องประกายในดวงตา ดูสูงสง่า น่าเกรงขามและเมินเฉยไร้น้าใจ
อากุ่ยตราสัญลักษณ์รูปโซ่บนหน้าผากทอแสงจาง ๆ พลังสีม่วงในดวงตาหนาแน่นเข้มข้นจนแทบจับต้องได้ ชั้นเปลวเพลิงสีม่วงปกคลุมอยู่เหนือ ‘วิญญาณมิดับสูญ’ ที่คล้ายผลึกสีเทาบนร่างนาง เปลวเพลิงม่วงลุกโชนโดยไร้เสียง นางคล้ายหลอมกลืนเข้ากับความมืด คนลอยตัวอยู่ที่นั่นชัด ๆ กลับไม่มีผู้ใดสามารถจับตำแหน่งที่แท้จริงของนางได้
เหวยเสิ้งยังคงยืนตระหง่านดังเช่นก่อนหน้า กระบี่โลหิตประหารเทพในมือดุจสัตว์ร้ายที่อ้าปากกว้าง ตระเตรียมเขมือบกลืนทุกสิ่ง
ฟู่ ฮ่า ฟู่ ฮ่า… …
เสียงลมหายใจแปลกประหลาด คล้ายแฝงเร้นไปด้วยพลังที่เขย่าขวัญสะท้านวิญญาณผู้คน
มีเพียงเหวยเสิ้งเท่านั้นที่หยั่งทราบชัดเจน กระบี่โลหิตในมือตนกำลังลิงโลดเร้าใจ เห็นได้ชัดว่าศัตรูที่เบื้องหน้าเป็นที่สบอารมณ์ของมันเป็นอย่างยิ่ง
ราวกับว่าบังเกิดแรงปลุกเร้าของความกระหายเลือดอย่างแรงกล้าพวยพุ่งขึ้นมาจากก้นบึ้งของหัวใจ โหมจู่โจมจิตใจของเหวยเสิ้งซ้าแล้วซ้าเล่า
สายตาของมันจ้องเขม็งไปยังผู้อาวุโสสูงสุด ผู้ซึ่งทั่วร่างปกคลุมไปด้วยม่านอักขระเทพอันไร้จุดอ่อน
