นสะกิดเท้าเบา ๆ ลอยตัวขึ้นไปยังยอดภูเขาหิมะ
คลังสินค้าหมิงไห่เผยตัวออกมาต่อหน้าสายตานาง เห็นตัวตึกคลังสินค้าไม่มีที่สิ้นสุด เรียงรายอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย วัตถุดิบกองเป็นภูเขาเลากาอยู่ทั่วทุกแห่งหน อวดความมั่งคั่งมหาศาลให้นางได้ชื่นชม
หลันมุมปากประดับด้วยรอยยิ้มน้อย ๆ คราครั้งนี้เทียนหวนจะต้องเจ็บปวดใจจนแทบอยากตายเป็นแน่
เงาร่างมากมายจนนับได้เป็นกองทัพ เร่งเหินทะยานผ่านหลันไปอย่างไม่ขาดสาย มุ่งตรงไปยังภูเขาวัตถุดิบแต่ละแห่ง
หลังจากนั้นไม่นาน ปรากฏเปลวไฟลุกโหมเสียดฟ้า แลบลั่นเริงรำอยู่ในท้องฟ้าเยือกแข็งแห่งอาณาจักรหมิงไห่ เปลวไฟเหล่านี้ร้อนแรงจนกระทั่งหิมะน้าแข็งยังเริ่มหลอมละลาย มีเพียงภูเขาหิมะซึ่งปกคลุมไป
“บุก!”
แม่ทัพบัญชาการศึกกองทัพเทียนหวนตวาดอย่างเดือดดาล มันในยามนี้นับว่าถูกบีบคั้นเข้าตาจน หากหอหลอมอสูรถูกเปิดออกมา ผลสุดท้ายเพียงประการเดียวที่มันจะได้พบเจอ ก็คือความตาย หอหลอมอสูรที่ไม่เคยถูกโจมตีมาก่อน นึกไม่ถึงว่าวันนี้จะได้ประจักษ์ด้วยสายตาตนเอง!
อุบาทว์บัดซบ!
ฝ่ายศัตรูเป็นกองกำลังยอดฝีมือขบวนหนึ่ง พวกมันแม้มีจำนวนไม่มาก แต่ทุกคนล้วนเป็นมือดีที่ยากจะพบพาน!
หรงจื้อกับตัวบัดซบเหล่านั้นล้วนเป็นเศษสวะทั้งสิ้น ยามปกติเห็นชมชอบอวดโอ่ฝีมือเสียใหญ่โต แต่กระทั่งมีอาคมหวงห้ามทั้งขบวนอยู่ในมือ ยังไม่อาจต้านทานศัตรูได้แม้แต่ชั่วครู่ชั่วยาม! แม่ทัพเทียนหวนอดด่าทอในใจไม่ได้ หากพวกหร
