ตาม ค่าตอบแทนที่จ่ายออกไปถือได้ว่าคุ้มค่ายิ่ง พลังเทพของทุกคนกลับคืนมาเต็มเปี่ยมสมบูรณ์ดังเดิม นี่ทำให้พวกมันมีความเชื่อมั่นเพิ่มพูนอย่างเปี่ยมล้น
จั่วม่อผู้เฝ้ารอมานานหลายวันจนแทบจะอดรนทนไม่ได้ พลันโบกมือทันที “ไปกันเถอะ!”
คนทั้งหมดตั้งขบวนค่ายกลอีกครั้ง มุ่งหน้าบุกฝ่าเข้าไปในพายุโดยไม่ครั่นคร้าม
คราวนี้พวกมันมีประสบการณ์จากครั้งก่อน ยิ่งช่าชองชำนาญในการรับมือกับพายุมากกว่าเดิม
พวกมันมุ่งหน้าต่อไปอีกเจ็ดวัน
ทันใดนั้นจั่วม่อดวงตาเป็นประกาย รีบชี้ไปข้างหน้าพลางร้องบอกเสียงดัง “ลองดูตรงนั้น!”
มองผ่านม่านพิรุณและห่าลูกเห็บ พวกมันเห็นจุดสีดำเล็ก ๆ อยู่ในระยะไกล ทุกผู้คนคึกคักขึ้นอักโข พากันเร่งความเร็วโดยไม่ต้องบอกกล่าว
รอจนพวกมันบินเข้าไปใกล้ ภาพเงาเลือนรางยิ่งมายิ่งกระจ่างชัดเจนนั่นเป็นประตูสัมฤทธิ์บานหนึ่ง ตั้งตระหง่านอย่างโดดเดี่ยวเหนือห้วงสมุทรห้อมล้อมด้วยลมรำเพย ดวงตะวันเจิดจ้า แสงอาทิตย์ส่องลอดชั้นเมฆดำทะมึน อาบไล้ประตูสัมฤทธิ์เป็นประกายเรืองรอง
ในที่สุดพวกมันก็หลุดพ้นจากสถานที่ผีสางนี่เสียที!
ทุกผู้คนตื่นเต้นยินดี ผู้ใดจะคาดคิดว่าพวกมันต้องตกระกำลำบากอยู่กลางทะเลถึงยี่สิบสามวัน!
ยี่สิบสามวันเต็ม!
รอจนพวกมันผ่านพ้นจากม่านพายุ มุ่งตรงไปหยุดอยู่เบื้องหน้าประตูสัมฤทธิ์ ทุกผู้คนล้วนมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า
เมื่อผลักประตูสัมฤทธิ์เปิดออก เห็นทางเดินยาวเหยียดสายหนึ่งปรากฏขึ้นเบื้องหน้าพวก
