ดลองพุ่งตรงขึ้นหาหมู่เมฆ หากพวกมันสามารถขึ้นไปอยู่เหนือชั้นเมฆ จะไม่ต้องเผชิญกับพายุอีก แต่ทันทีที่พวกมันเข้าใกล้ชั้นเมฆ สายฟ้ามากมายเหลือคนานับจะกระหน่าจู่โจมลงมาพร้อมกัน คล้ายเพื่อป้องกันไม่ให้พวกมันขึ้นไปเบื้องบนได้
ภาพนั้นขู่ขวัญผู้คนทั้งหมด พากันกลับลงมาอย่างไม่ลังเล ไม่มีผู้ใดเคยพบเห็นสายฟ้าที่แน่นขนัดถึงเพียงนี้มาก่อน กระทั่งจงหยูผู้ถือครองไม้เท้าวิเศษสามปรากฏ หากเผชิญกับพายุสายฟ้าอันบ้าคลั่งนี้โดยตรงเกรงว่ามีแต่จะกลายเป็นเถ้าถ่านในชั่วพริบตา
อย่างอับจนหนทาง พวกมันได้แต่กัดฟันบุกผ่านพายุต่อไป
เมื่อเห็นสีหน้าอ่อนล้าอย่างปิดไม่มิดของทุกคน จั่วม่อทราบว่าไม่ว่าอย่างไรพวกมันก็ต้องหยุดพัก
เส้นประสาทของพวกมันเขม็งตึงมาสิบวันเต็ม ทุกผู้คนล้วนเหน็ดเหนื่อยอ่อนล้า ทันทีที่มีโอกาสได้พักหายใจ ก็ไม่มีใครปล่อยให้สูญเปล่าแต่ละคนรีบทรุดกายลงนั่ง เริ่มโคจรพลังฟื้นฟูพลังเทพภายในกาย
พลังของจั่วม่อฟื้นคืนรวดเร็วที่สุด ภายในวังจักรพรรดิต้องห้าม มันสามารถฟื้นฟูเรี่ยวแรงกำลังได้รวดเร็วกว่าผู้อื่นมาก
โอกาสที่จะพักหายใจ ในยามนี้นับว่ามีคุณค่าสำหรับพวกมันอย่างแท้จริง
จั่วม่อนึกยินดีที่มันไม่ได้หลงลืมวังจักรพรรดิต้องห้าม
หลายปีมานี้ จั่วม่อใช้เวลามากมายค่อย ๆ ชำระสะสางความทรงจำดั้งเดิมของมัน มันยังค้นพบเศษเสี้ยวความทรงจำบางส่วนอยู่ในส่วนลึกของจิตใจมัน ภาพเมืองที่มันเคยอาศัยอยู่เมื่อยังเยาว์วัยค่อย ๆ แจ
