ากพวกจั่วม่อไม่มาที่นี่ ภายในไม่เกินยี่สิบปี ชิงเสี่ยวเองก็ไม่อาจรอดพ้นชะตากรรมถูกพลังอธิษฐานกัดกินจนตายดังเช่นบรรพชนของมัน
เมื่อถึงยามนั้น ผืนป่าอันอุดมสมบูรณ์นี้ก็จะหายไปพร้อมกับความตายของชิงเสี่ยว
จั่วม่ออดปลาบปลื้มประโลมใจไม่ได้ มันนับว่ามาทันเวลา
ชิงเสี่ยวร่าเริงเฉลียวฉลาด ทั้งบริสุทธ์ไร้เดียงสา ทุกผู้คนชมชอบมันป่าโบราณที่ไม่เคยมีผู้ใดแตะต้องผืนนี้ยังเป็นสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการฝึกฝีมือของมัน พลังเทพเถาวัลย์เขียวของชิงเสี่ยวบริสุทธิ์ยิ่ง นอกเสียจากว่าปราศจากประสบการณ์ต่อสู้อย่างสิ้นเชิง พลังฝีมือของมันกลับทำให้ทุกคนประหลาดใจไม่น้อย
เส้นชีพจรเขียวอยู่ในมือของมันยิ่งน่าสะพรึงกลัวเป็นพิเศษ มันคล้ายล่วงรู้วิธีใช้งานเส้นชีพจรเขียวตามธรรมชาติ เส้นชีพจรเขียวอันยาวเหยียดกลับเชื่อฟังผิดปกติ อยู่ในมือชิงเสี่ยว ของวิเศษนี้ยิ่งลี้ลับพิสดารสุดจะหยั่งคำนวณ กระทั่งทารกหมอกวิญญาณยังตกตะลึงไม่น้อย
เมื่อมีชิงเสี่ยวอยู่ด้วย การท่องผ่านป่ากลายเป็นสะดวกดายยิ่ง ชิงเสี่ยวคุ้นเคยกับสถานที่แห่งนี้ทุกตารางนิ้ว การนำพวกมันออกจากป่าคล้ายลำบากเพียงยกมือเท่านั้น
ติดตามชิงเสี่ยว ในไม่ช้าขบวนของจั่วม่อก็บรรลุถึงชายป่าที่เฝ้าโหยหามานาน
เบื้องหน้าพวกมันยามนี้เป็นมหาสมุทรกว้างไพศาลไร้ที่สิ้นสุด กับพายุสายฟ้าที่มองเห็นได้แต่ไกล
แนวป่าทึบสิ้นสุดลงอย่างกะทันหัน เห็นเป็นเส้นแบ่งแยกที่ชัดเจนเส้นหนึ่ง
ฟากหนึ่งของเ
