จู่โจมปลิดชีวิตมันไปกลับเป็นเพียง
แค่สัตว์ปราณตัวหนึ่ง บุตรแห่งคุนหลุนถึงกับเดือดดาลทะยานฟ้า“เดรัจฉานที่ขวัญกล้าบังอาจนัก!”
กระบี่บินสีแดงฉานในมือเปล่งลำแสงวาบ พุ่งเข้านกโง่ดุจเพลิงพิโรธหอบหนึ่ง
ได้ยินคำ ‘เดรัจฉาน’ นกโง่ขนนกบนศีรษะระเบิดพรึบ ลุกตั้งชี้ชันจนสุดปลาย ดวงตาที่ปกติเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่งทระนงพลันแดงฉานด้วยสายเลือด เปล่งประกายดุร้ายป่าเถื่อนสุดบรรยาย
นกโง่เคยถูกก่นด่าอย่างสาดเสียเทเสียถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใดกัน?
เผชิญหน้ากับเปลวไฟที่พุ่งวาบเข้ามา นางจิกจู่โจมอีกครั้ง!
ท่าจิกจู่โจมคราวนี้แตกต่างจากครั้งก่อนอยู่มากโข คล้ายมีประกายไฟนับไม่ถ้วนแตกปะทุอยู่ที่ปลายจะงอยปากนก ประกายไฟแต่ละสะเก็ดขนาดใหญ่เท่าเม็ดทราย ที่พิสดารคือประกายไฟเหล่านี้กลับไม่ได้สาดกระจายออกไปทุกทิศทาง แต่ก่อตัวเป็นรูปวงแหวนรอบจะงอยปากนก
ถานซวีในดวงตาทอแววลำพองใจที่แทบสังเกตไม่เห็น
เปลวไฟที่มันจู่โจมออกไปอาจดูธรรมดาสามัญ แท้ที่จริงแล้วอันตรายยิ่ง นี่ถึงกับไม่ใช่เปลวไฟ แต่เป็นบางสิ่งที่ดูคล้ายเปลวไฟซึ่งสร้างขึ้นจากเจตจำนงกระบี่บริสุทธิ์
กระบวนท่าจู่โจมของมันหลอกลวงเป็นที่สุด ยอดยุทธ์มากมายต้องเสียท่าเพราะเหตุนี้เอง
มันมองดูนกโง่เผชิญหน้ากับเจตจำนงกระบี่ ‘เปลวไฟ’ ของมันตรงๆทั้งยังตอบโต้ด้วยท่าจิกจู่โจม ถานซวีเห็นแผนการสำเร็จไปด้วยดี อดเผยแววตาลำพองใจไม่ได้
จริงดังคาด ชั่วพริบตาที่จะงอยปากจิกถูกเปลวไฟ เปลว
