ลัญจกรตาหมอกกึกก้องกัมปนาทดุจฟ้าร้อง สั่นสะเทือนเลื่อนลั่นไปทั่วทะเลหมอก ทั้งโอ่อ่าสง่างาม เปี่ยมไปด้วยพลังอันแข็งกร้าวพลังสภาวะที่แผ่ทะลักออกมาหนักแน่นไพศาล เปี่ยมไปด้วยอันตรายอย่างสุดแสน กระทั่งบุคคลไม่กลัวฟ้าไม่กลัวดินเช่นจั่วม่อยังอดร้องผิดท่าในใจไม่ได้
ยักษ์หมอกยังไม่ทันจะกล่าวจบคำ ทันใดนั้น ตูม เสียงดังสนั่นลั่นโลกระเบิดขึ้นในทะเลหมอกโดยไม่มีเค้าลางล่วงหน้า
ทะเลหมอกสั่นยวบ ร่างของยักษ์หมอกพลอยสั่นไหวไปด้วย
“เฟิ่งหวง (นกฟินิกซ์) บัดซบ! เจ้านกโง่บัดซบ! ศัตรูตัวฉกาจของเผ่าพันธุ์ข้า! ข้าขอสาบานต่อฟ้า เจ้ากับข้าต้องตายกันไปข้างหนึ่ง!” เสียงก่นด่าอันเกรี้ยวกราดของยักษ์หมอกสะท้อนก้องไปทั่วทะเลหมอก ทะเลหมอกคล้ายพายุคลั่งม้วนตลบ
ได้รับผลกระทบจากเหตุเปลี่ยนแปลงนี้ จั่วม่อรู้สึกคล้ายพลังที่สะกดตรึงร่างของมันไว้คลายออกเล็กน้อย พลันตวาดก้อง พลังเทพสุริยันปะทุขึ้น แสงประกายสาดส่องออกจากร่าง มันบิดกายวูบ ลื่นหลุดออกจากพลังสะกดตรึงในชั่วพริบตา
อากุ่ยปฏิกิริยาตอบสนองหาได้เชื่องช้ากว่าจั่วม่อไม่ ดวงตาสาดประกายสีม่วง นางทลายออกจากพลังสะกดตรึงเช่นกัน
โดยไม่รีรอลังเล จั่วม่อผนึกรวมพลังเทพไว้ที่ฝ่ามือ ท่ามกลางเสียงกู่คำรามดังสะท้านฟ้า ขวานแสงสีทองพลันปรากฏขึ้นในมือ ทั่วร่างราวกับหลอมสร้างจากทองคำ พลังสภาวะสุดแกร่งกร้าวอหังการทะลักทลายออกมา ดูราวกับเทพเทวาลงมาเยือนโลกหล้าก็มิปาน!
ขวานเทพสุริยัน!
อา
