เหวยเสิ้งพลันตวัดกระบี่ในมือเบา ๆ คราหนึ่ง
วู้ม!
ราวกับแม่น้าลำธารนับร้อยพันไหลบ่าลงสู่ทะเล เจตจำนงกระบี่มากมายเหลือคนานับประหนึ่งเหล่ามัจฉาฝูงใหญ่ ถาโถมไปยังกระบี่โลหิตในมือเหวยเสิ้งอย่างบ้าคลั่ง
กระบี่โลหิตแผดเสียงกระหึ่มก้องอย่างลิงโลด รอยเลือดบนตัวกระบี่พลันสาดประกายเจิดจรัส เปี่ยมล้นไปด้วยพลังอันน่าขนพองสยองเกล้า
เหวยเสิ้งคล้ายไม่รู้สึกถึงความตื่นเต้นลิงโลดของกระบี่โลหิต สีหน้าเด็ดเดี่ยวมั่นคง ดวงตาคล้ายผลึกแก้วพิสุทธิ์สีโลหิต มันสืบทอดพลังของกระบี่โลหิตประหารเทพ แต่ไม่ได้ถูกกระบี่โลหิตประหารเทพครอบงำจิตใจ
จิตใจอันแน่วแน่มั่นคงดุจเหล็กกล้า ช่วยให้มันสามารถควบคุมพลังอันยิ่งใหญ่ไพศาลอย่างน่ากลัวนี้ได้
ในครรลองสายตาของเหวยเสิ้งคล้ายอาบย้อมด้วยชั้นสีแดงอันแปลกประหลาดชั้นหนึ่ง กระบี่โลหิตในมือของมันดูไม่ต่างจากสัตว์ร้ายที่ไม่ยินยอมพร้อมใจ ต่อสู้ดิ้นรนอยู่ตลอดเวลา
กระบี่!
มันรู้สึกโลกยืดขยายออกไป เหวยเสิ้งสีหน้าเปี่ยมไปด้วยศรัทธาและจรดจดจ่อ ไม่ว่ากระบี่โลหิตในมือจะดิ้นรนขัดขืนสักเท่าใด มันก็คล้ายไม่รู้สึกรู้สาแม้แต่น้อย พลังอันเกรี้ยวกราดและคลุ้มคลั่งพลุ่งพล่านมาตามด้ามกระบี่ พยายามกระแทกทำร้ายมันตลอดเวลา ด้วยความกระหายเลือดและบ้าคลั่งยิ่งหนุนส่งให้ทรงพลังอย่างล้นเหลือ เหวยเสิ้งทราบว่าหากเป็นในเวลานี้ กระบี่โลหิตจะต้องปลดปล่อยท่ากระบี่ที่เปี่ยมอานุภาพสะท้านโลกออกมาได้อย่างแน่นอน
กระ
