ปทั้งร่าง ดวงตาทอแววแตกตื่นลนลาน
ไห่จินอวิ๋นกับซ่างอวี่เซิงสบตากันวูบ ไม่ทราบเพราะเหตุใด พวกมันบังเกิดความรู้สึกเย็นเยียบจับใจ
“สงบใจไว้!” ไห่จินอวิ๋นพลันตวาดอย่างเคร่งขรึม
?” ไห่จินอวิ๋นอดเร่งรัดไม่ได้
“จากนั้น… …จากนั้นเยวี่ยต้าเหรินก็ถูกฆ่าตาย!” นายกองปิศาจน้าตาสองสายทะลักลงจากเบ้าอย่างสุดจะหักห้ามเอาไว้
ไห่จินอวิ๋นกับซ่างอวี่เซิงสีหน้าแปรเปลี่ยน ทั้งสองสบตากันวูบ ล้วนพบเห็นเค้าตื่นตระหนกในดวงตาของอีกฝ่าย สังหารจอมปิศาจด่านไสว้ในกระบวนท่าเดียว?
?” ซ่างอวี่เซิงอดถามไม่ได้
? มันตายได้อย่างไรไห่จินอวิ๋นสอบถามอย่างร้อนใจ
“ความตายของเยวี่ยต้าเหริน ส่งผลกระทบต่อเหอต้าเหรินอย่างรุนแรงเช่นกัน ชั่วขณะที่เหอต้าเหรินยังคงตกตะลึง กองทัพศัตรูก็ฉวยโอกาสพัวพันทัพของเหอต้าเหรินไว้อย่างแนบแน่น พวกมันเข้มแข็งดุดันยิ่ง ทัพของเหอต้าเหรินคล้ายติดอยู่ในบึงโคลน ไม่ว่าดิ้นรนเท่าใดก็ไม่อาจหลบหนีรอดพ้น สถานการณ์รบยามนั้นสับสนอลหม่านถึงที่สุด กองทัพเราล้วนแตกพ่ายกระจัดกระจาย เกรงว่าไม่มีผู้ใดทราบว่าเกิดอะไรขึ้นบ้าง ข้าได้เสียงระเบิดดังสนั่นหนหนึ่ง จากนั้นค่อยพบว่าเหอต้าเหรินน่าจะ… …”
ไห่จินอวิ๋นและซ่างอวี่เซิงตกสู่ความเงียบงัน
ทั้งห้องเงียบสงัดเสียจนเสียงหยดน้ากระทบพื้นยังได้ยินถนัดชัดเจนสิ่งที่นายกองปิศาจบอกเล่าออกมา สร้างความตกตะลึงให้แก่พวกมันอย่างที่ยากจะหาใดเทียบ
ยามนี้ในจิตใจของคนทั้งสองประหนึ่งมีพา