ื่นเต้นลิงโลดได้ จะต้องไม่ใช่สิ่งของธรรมดาสามัญเป็นแน่ แต่ละคนใบหน้าทอแววคาดหวังรอคอย
มองทีแรกดูเหมือนว่าไม่ไกลออกไปเท่าใด แต่ในความเป็นจริง เรือสินค้าต้องเร่งรุดเดินทางกว่าหนึ่งชั่วยามเต็ม
รอจนพวกมันเข้าไปใกล้ ทุกคนค่อยพบว่าเส้นใยสีเขียวนั้นยืดยาวกว่าที่พวกมันคิดเอาไว้มาก มีความยาวถึงเจ็ดแปดลี้ สะบัดพลิ้วอยู่กลางอากาศราวกับต้นสาหร่ายทะเลกลุ่มใหญ่
ทันทีที่พวกมันเข้าไปใกล้ เส้นใยสีเขียวคล้ายสัมผัสได้ถึงอันตราย ร่างที่โบกพลิ้วอย่างแช่มช้าพลันกระตุกวูบอย่างรุนแรง
ทุกคนรู้สึกเพียงแค่ลำแสงจันทร์เสี้ยวสีเขียวเส้นหนึ่งพลันพวยพุ่งออกมาจากเส้นใยสีเขียว ฟันวาบใส่ลำเรืออย่างเกรี้ยวกราดดุดัน
เหวยเสิ้งดวงตาสาดประกายเจิดจ้า สืบเท้าก้าวไปยังส่วนหน้าสุดของลำเรือ กระบี่โลหิตประหารเทพปรากฏขึ้นในมือ พลางโห่ร้องชมเชย
กระบี่โลหิตประหารเทพตวัดวูบ ปราณกระบี่สีแดงฉานฟาดฟันเข้าปะทะกับลำแสงจันทร์เสี้ยวสีเขียวอย่างหักโหม ถึงกับยังรวดเร็วยิ่งกว่า!
ลำแสงหนึ่งเขียวหนึ่งแดงกระแทกชนกันอย่างถนัดถนี่!
บึม!
ประหนึ่งอัสนีบาตฟาดทลาย กระแสลมรุนแรงกระโชกวูบ หมุนคว้างออกเป็นวงกว้าง เรือสินค้าสั่นสะท้าน ถูกผลักถอยหลังกลับไปหลายจั้ง
“ฮะ!” เหวยเสิ้งเผยสีหน้าประหลาดใจอยู่บ้าง มันย่อมรู้ดีกว่าใครว่ากระบวนท่ากระบี่ของตนเข้มแข็งทรงพลังเพียงใด พลังแสงสีเขียวสายนั้นกลับปะทะหักหาญได้อย่างคู่คี่ก้ากึ่ง
เส้นใยสีเขียวสั่นกระตุกอย่างร
