็นน้าประเภทใด แต่เนื่องเพราะน้าเป็นหนึ่งในห้าธาตุ สมควรอยู่ในขอบเขตที่เจดีย์น้อยสามารถดูดกลืนได้จึงจะถูกต้อง
แต่เจดีย์น้อยถึงกับแสดงท่าทีรังเกียจเดียดฉันท์ที่หาได้ยากยิ่ง
เจ้าผู้นี้ไม่ใช่นักกินที่จู้จี้จุกจิกอันใด สิ่งที่กระทั่งจอมตะกละผู้สวาปามไม่เลือกอย่างเจดีย์น้อยยังไม่ชมชอบ …ช่างน่าสนใจนัก!
ทันใดนั้นเอง จงหยูซึ่งหลับตานั่งสมาธิอยู่แต่แรกพลันลืมตาขึ้นดรรชนีแห้งกรังชี้ไปยังทิศทางหนึ่ง “ทางด้านนั้นมีอะไร?”
ทุกคนงงงันวูบ พากันหันมองไปตามปลายนิ้วของจงหยู จากนั้นสีหน้าทอแววประหลาดใจ
บนท้องฟ้าไม่ไกลออกไปนัก เห็นเส้นใยสีเขียวเบาบางล่องลอยอยู่กลางอากาศ เส้นใยสีเขียวนี้เบาบางยิ่ง หากมิได้เพ่งมองอย่างใกล้ชิดก็ยากจะพบเห็นได้ด้วยตาเปล่า กระแสลมอันกราดเกรี้ยวรุนแรงคล้ายไม่อาจสร้างความเสียหายให้แก่มัน ทั้งมันยังพาตัวลอยละล่องไปตามสายลมนั้นอีกด้วย
ไม่มีผู้ใดสามารถระบุชื่อของเจ้าสิ่งนี้ได้ กระทั่งตัวประหลาดที่คลั่งไคล้สมบัติอย่างจั่วม่อยังนึกไม่ออก ว่าเส้นใยสีเขียวประหลาดนี้ที่แท้เป็นสิ่งใดกันแน่
จะต้องเป็นสมบัติอย่างแน่นอน!
“มุ่งหน้าไปยังทิศทางนั้น!” จั่วม่อชี้นิ้วพลางตะโกนสั่งสุดเสียง
ได้ยินคำสั่งอันหนักแน่นที่แฝงแววลิงโลดของต้าเหริน เรือสินค้าหักเลี้ยวในบัดดล มุ่งตรงไปยังเส้นใยสีเขียวที่เห็นอยู่แต่ไกล พวกเหวยเสิ้งกับคนอื่นๆ รู้จักนิสัยใจคอของเสี่ยวม่อเกอเป็นอย่างดี สิ่งที่ทำให้เสี่ยวม่อเกอต
