ภูมิใจของข้า หากเจ้าสามารถนำบิดาไปหาสมบัติก้อนโต บิดาจะให้เจ้ารับประทานเนื้อชิ้นโต! ว่ากระไร?? ก็ได้ บิดาจะรับประทานเนื้อยกให้เจ้าดื่มน้าแกงก็แล้วกัน!”
?
จั่วม่อวางเจ้าดำน้อยลงบนฝ่ามือด้วยความคาดหวังเต็มเปี่ยม
เจ้าดำน้อยไต่ออกจากมือของจั่วม่อ พุ่งลิ่วไปยังส่วนหลังของขบวนจั่วม่อคึกคักขึ้นอักโข รีบติดตามไปอย่างกระชั้นชิด
ในไม่ช้าเจ้าดำน้อยก็ร่อนลงบนเรือสินค้าลำสุดท้ายในขบวน จั่วม่องงงันวูบ สีหน้าทอแววเคลือบแคลงสงสัย เรือสินค้าลำนี้บรรทุกสินค้าซึ่งใช้
จั่วม่อม่านตาหดแคบลงทันที
หรือว่ามีคนลักลอบขึ้นเรือ?
องครักษ์บนเรือเห็นจั่วม่อมาถึง พากันตื่นตัวทันควัน รอจนเห็นต้าเหรินทำมือเป็นสัญญาณให้พวกมันระมัดระวังและเตรียมพร้อม ล้วนสีหน้าแปรเปลี่ยน ภายใต้การคุ้มกันอย่างเข้มงวดเช่นนี้ อีกฝ่ายยังลักลอบขึ้นเรือมาได้โดยไม่มีผู้ใดระแคะระคาย พลังฝีมือของผู้บุกรุกเกรงว่าไม่รวบรัดธรรมดาแล้ว
สังเกตเห็นการกระทำผิดปกติของจั่วม่อ ทั้งขบวนคาราวานพากันตื่นตัวทันที
ยอดยุทธ์เหล่านี้ล้วนห้าวหาญชาญศึก ทั้งรู้มือรู้ใจกันเป็นอย่างดี พวกมันไม่มีผู้ใดส่งเสียง ทุกคนพลิ้วกายประดุจสายน้าไหลรินอย่างเงียบเชียบกระจายกำลังออกในบัดดล สร้างเป็นร่างแหตาข่ายอันไร้ช่องว่างรอยโหว่ผืนหนึ่ง
เจ้าดำน้อยหยุดอยู่นอกห้องท้องเรือที่ใช้เก็บสินค้า สองหนวดโบกสะบัดอย่างเร่งร้อน แต่ชั่วอึดใจถัดมา ร่างเล็กๆ นั้นกลายเป็นริ้วแสงสายหนึ่ง พุ่งถอยห
