ารผสานรวมที่สมบูรณ์แบบอยู่แต่แรก นั่นคือปลาหยินหยาง”
เมื่ออยู่ในความถนัดจัดเจนของมัน ฉุนอวี๋เฉิงคล้ายแปรเปลี่ยนเป็นคนละคนอย่างสิ้นเชิง ทั่วร่างแผ่ซ่านพลังสภาวะที่เชื่อมั่นในตัวเองอย่างเปี่ยมล้น มันกรีดมือวาดเท้า สุ้มเสียงเปี่ยมพลัง “สิ่งสำคัญที่สุดในการให้กำเนิดปลาหยินหยาง คือสภาพที่หยินหยางบรรลุถึงจุดสมดุลอย่างสมบูรณ์แบบเมื่อพลังทั้งสองเกิดสมดุลอันเที่ยงแท้ ปลาหยินหยางจะก่อเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ดังนั้นข้ายังคงป้อนวัตถุดิบหยินหยางให้แก่มันอย่างต่อเนื่องเพื่อเสริมสร้างความเข้มแข็งของพลังหยินหยางภายในร่างของมัน ฮี่ฮี่ แล้วก็เป็นไปตามที่คาด ศิษย์พี่ท่านลองดู… …”
ฉุนอวี๋เฉิงยังไม่ทันจะกล่าวจบคำ เจดีย์น้อยในบ่อโอสถก็สังเกตเห็นการมาของจั่วม่อ มันส่งเสียงร้องแหลมอย่างร่าเริง พลางโถมเข้ามาในอ้อมแขนของจั่วม่ออย่างเบิกบานใจ
จั่วม่อหิ้วปลายยอดแหลมของเจดีย์ ยกขึ้นส่องดูอย่างสนอกสนใจ
เจดีย์น้อยโบกสะบัดชายคาสีดำของมันอย่างลิงโลดยินดี
เจ้าผู้นี้…ถึงกับอ้วนขึ้นกว่าเดิม!
จั่วม่อขบคิดอย่างขุ่นเคือง ไม่ว่าจะเป็นยอดแหลมของเจดีย์ ตัวเจดีย์หรือชายคา ล้วนแล้วแต่มนกลมกว่าแต่ก่อน สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุดคือชั้นเจดีย์ที่อยู่ใต้ยอดแหลมบนสุด ปรากฏปลาหยินหยางเล็กๆ สองตัวซึ่งดูคล้ายดวงตาคู่หนึ่ง สิ่งที่ทำให้จั่วม่อถึงกับพูดไม่ออก คือเจดีย์น้อย
สามารถใช้ร่างอ้วนกลมของมันบีบปลาหยินหยางให้เปลี่ยนรูปทรง ดูราว
