“ข้าเฟ่ยเหลย” เฟ่ยเหลยทักทายเสียงราบเรียบ ในใจลอบประหลาดใจไม่น้อยต่อความอ่อนเยาว์ของเหลียงเวย แต่มันรีบปกปิดอำพรางแววประหลาดใจในดวงตา
“ข้าเหลียงเวย” เหลียงเวยสามารถสังเกตเห็นแววประหลาดใจของอีกฝ่าย แต่มันหาได้แยแสสนใจไม่ ไม่ว่าผู้ใดหากพบเห็นใบหน้าอ่อนวัยของมันเป็นครั้งแรก ส่วนใหญ่ล้วนมีปฏิกิริยาเช่นเดียวกัน
ในทางกลับกัน ใบหน้าหยาบกร้านด้วยริ้วรอยแห่งกาลเวลาของเฟ่ยเหลยนั้น บอกชัดถึงประสบการณ์และความกร้านเกรียม กอรปด้วยท่วงท่าสภาวะมั่นคงดั่งหินผา บันดาลให้เหลียงเวยบังเกิดความคาดหวังอย่างเปี่ยมล้นต่อกองทัพใหม่ของมัน
เฟ่ยเหลยไม่ชมชอบกล่าวมากความ หลังจากทักทายพอเป็นพิธีก็กล่าวโดยไม่อ้อมค้อม “เชิญตามข้ามาทางด้านนี้”
ทั้งกลุ่มพากันเข้าสู่หุบเขาที่ปกปิดซ่อนเร้นเป็นอย่างดีแห่งหนึ่ง เมื่อผ่านพ้นช่องแคบบริเวณปากหุบเขา พื้นที่ด้านในขยายกว้างออกอย่างฉับพลัน สุ้มเสียงอ่อนเยาว์เอะอะโวยวายไม่ขาดหู เต็มไปด้วยเสียงตะโกนของเหล่าคนหนุ่มสาว เหลียงเวยใจเต้นระทึกขึ้นมาโดยไม่รู้ตัว
15 ค่ายพิสดารสุนัขป่าพันเศียร
สิ่งที่ผ่านเข้ามาในสายตา เป็นภาพของคนหนุ่มสาวหลายพันคนกำลังคร่าเคร่งฝึกปรืออย่างทรหดอดทน หมอกขาวที่ระเหยจากหยาดเหงื่อล่องลอยขึ้นสู่เบื้องบน ฝุ่นผงฟุ้งตลบอยู่ในอากาศ เสียงตวาดอย่างเดือดดาล เสียงก่นด่าสาปแช่ง พลังเสียงที่ระเบิดอย่างพร้อมเพรียงเป็นจังหวะทุกสิ่งเหล่านี้กระทบจิตใจของเหลียงเวยไม่ขาดสาย
เห
