คร่าคร่า
ที่ด้านในสุดของห้อง จัดวางไว้ด้วยหมวกเกราะใบหนึ่ง
หมวกเกราะหม่นมัวไร้ประกาย เห็นชิ้นหนามกระดูกเรียวบางหลายสิบชิ้นแผ่เรียงรายอยู่ด้านหลังของหมวกเกราะ ที่ด้านบนสุดของหมวกเกราะ เป็นใบมีดรูปจันทร์เสี้ยวบางเฉียบคล้ายงอกออกจากกลางหน้าผากโค้งมนตามรูปหมวกเกราะ ยืดขยายไปจนถึงส่วนด้านหลัง
นี่เป็นอีกชิ้นส่วนหนึ่งของยุทธภัณฑ์เทพซึ่งบิดาของมันหลอมสร้างขึ้นของชิ้นนี้ถูกวางไว้ในหอสมบัติพุทธะของวัดเสวียนคง สุดท้ายตกอยู่ในมือของจั่วม่อ สิ่งของในห้องลับแห่งนี้ล้วนเป็นสิ่งที่วัดเสวียนคงนำไปจากบ้านของมันในครั้งนั้น
เมื่อจั่วม่อเดินเข้าไปใกล้ หมวกเกราะที่เดิมทีไร้ประกายพลันสว่างเรืองรองด้วยแสงอันนุ่มนวล
จั่วม่องงงันวูบ แล้วพลันฉุกใจคิด รีบนำชิ้นส่วนยุทธภัณฑ์เทพที่คล้ายกับกิ่งไม้ออกมาในบัดดล
หมวกเกราะสั่นไหวโดยพลัน ชิ้นหนามหลายสิบชิ้นสั่นระรัว เปล่งแสงร้อนแรงออกมา
ทันใดนั้นจั่วม่อรู้สึกมือข้างนั้นเจ็บแปลบ ต้องคลายมือออกตามสัญชาตญาณ
กิ่งไม้เปลี่ยนเป็นลำแสงสายหนึ่ง ประหนึ่งวิหคหวนคืนรัง พุ่งตรงเข้าหาหมวกเกราะซึ่งเปล่งแสงเจิดจรัสราวกับทนรอไม่ไหวอีกต่อไป
