ดแย้มยิ้มไม่ได้ จากนั้นชักนำเข้าเรื่อง “ใช้พลังเทพของซีเซวียนออกแบบยุทโธปกรณ์เทพที่เหมาะสมกับพวกมัน เวลาสองเดือนเพียงพอหรือไม่?”
“สองเดือน?” ซุนเป่าอุทานเสียงสูงอย่างตกตะลึง “ครึ่งเดือน! แค่ครึ่งเดือนเท่านั้น!”
“ครึ่งเดือน!” จั่วม่อมีสีหน้าเคลือบแคลง
ซุนเป่าพอเห็นสายตาไม่แน่ใจของจั่วม่อ พลันเผ่นผึงขึ้นราวกับถูกดูแคลนอย่างรุนแรง “ต้าเหริน หากท่านไม่เชื่อข้า ข้าเหล่าซุนหากทำไม่ได้ดังที่กล่าว ยินดีถูกลงโทษตามกฏของกองทัพ!”
จี๋เหว่ยใบหน้าแดงฉานไปถึงลำคอ ประหนึ่งว่าได้รับความอับอายอย่างใหญ่หลวงก็มิปาน
ปฏิกิริยาอันรุนแรงของคนทั้งสองทำเอาจั่วม่อถึงกับอกสั่นขวัญแขวนเจ้าพวกนี้ที่แท้หยิ่งทระนงถึงเพียงนี้! อย่างไรก็ตาม ความสนใจของมันถูกดึงดูดอย่างรวดเร็วด้วยคำรับประกัน ‘ครึ่งเดือน’ รีบถามว่า “เมื่อเป็นเช่นนี้ก่อนเดือนแปดของปีหน้าสามารถสามารถหลอมสร้างได้มากน้อยเท่าใด?”
ซุนเป่าขบคิดคำนวณในใจ จากนั้นกล่าว “ขึ้นอยู่กับว่าเราจะดำเนินการอย่างไร หากทุ่มเทกำลังทั้งหมดที่มี ห้าหมื่นหกหมื่นชุดนั้นไม่มีปัญหา ทว่านั่นจะเป็นไปได้ก็ต่อเมื่อเราวางงานทางด้านอื่น ๆ ทั้งหมดไว้ก่อน”
“แล้วหากไม่ให้ส่งผลกระทบต่อการงานอื่น ๆ เล่า?” จั่วม่อซักต่อ
“สองหมื่นถึงสามหมื่นชุด” ปรมาจารย์ซุนเป่าถอนใจอย่างโล่งอกอยู่บ้าง มันไม่ต้องการหมดเปลืองเวลาไปกับการหลอมสร้างยุทโธปกรณ์เทพเหล่านี้ โลกแห่งพลังเทพยังมีความลี้ลับอีกมากมายรอใ
